در کتاب مقدس آیات متناقضی از شراب را شاهد هستیم در آیه زیر عیسی نبی کارخانه شراب سازی راه می اندازد و در آیه دیگر حکم به حرمت شراب می دهند واقعا به نظر شما کدامیک صحیح است؟

و در سیم در قانای جلیل عروسی بود و مادر عیسی در آنجا بود* و عیسی و شاگردانش را نیز به عروسی دعوت کردند* و چون شراب تمام شد مادر عیسی بدو گفت شراب ندارند* عیسی بوی گفت ای زن مرا با تو چه کار است* ساعت من هنوز نرسیده است* مادرش بنوکران گفت هر چه به شما گوید بکنید* و در آنجا شش قدح سنگی بر حسب تطهیر یهود نهاده بودند که هر یک گنجایش دو یا سه کیل داشت* عیسی بدیشان گفت قدحها را از آب پر کنید و آنها را لبریز کردند* پس بدیشان گفت الان بردارید و بنزد رئیس مجلس ببرید پس بردند* و چون رئیس مجلس آن آب را که شراب گردیده بود بچشید و ندانست که از کجا ست لیکن نوکرانیکه آبرا کشیده بودند میدانستند رئیس مجلس داماد را مخاطب ساخته بدو گفت* هر کسی شراب خوبرا اول می آورد و چون مست شدند بد تر از آن لیکن تو شراب خوب را تا حال نگاه داشتی* و این ابتدای معجزاتی است که از عیسی در قانای جلیل صادر گشت.... یوحنا 2/4

امثال سلیمان20/1

شراب استهزا می کند و مسکرات عربده می آورد* هر که بآن فریفته شود حکیم نیست*

مزامیر 104/15

و شراب که دل انسان را شادمان می کند*

رساله پولوس به افسیان 5/18

و مست شراب می شوید که در فجور است بلکه از روح پر شوید*

با دقت در این آیات کاملا مشخص است که منظور همان شراب مست کننده است.

آیا به نظر شما این کتاب واقعا از جانب خداست؟ و البته می تواند از جانب چند خدا باشد که هر یک به دستوری حکم کنند!!!!!!!

خدای مسیحیان و یهودیان در کتاب مقدسشان فرامین عجیبی صادر میکند. مثلا: به  حزقیال نبی میفرماید: به مدت سیصد و نود روز نان را با نجاست انسان بپز و بخور: کتاب حزقیال 4 / 9 ـ 13

پس گندم و جو و باقلا و عدس و ارزن و جُلبان برای خود گرفته، آنها را در یک ظرف بریز و خوراکی از آنها برای خود بپز و تمامی روزهایی که به پهلوی خود می خوابی، یعنی سیصد و نود روز آن را خواهی خورد. و غذايي كه مي خوري به وزن خواهد بود یعنی بیست مثال برای هر روز. وقت به وقت آن را خواهی خورد. و آب را به پیمایش یعنی سدس یک هین خواهی نوشید. آن را وقت به وقت خواهی نوشید. و قرصهای نان جو که می خوری، آن ها را بر سرگین انسان در نظر ایشان خواهی پخت. و خداوند فرمود به همین منوال بنی اسرائیل نان نجس در میان امّت هایی که من ایشان را به میان آنها پراکنده می سازم خواهند خورد.

ابراهیم زنش را برای همبستر شدن به فرعون میدهد.

در طول تاریخ بشریت راد مردانی از ادیان مختلف بوده اند که در دفاع از ناموس خود یا کشور غیرتمندانه کشته شده اند یا خسارت جانی و مالی بسیاری دیده اند و بر این جان باختن یا آسیب دیدن افتخار غرور آمیز داشته اند و حال آنکه اغلب مردمی عادی بوده اند ولی ما میبینیم ابراهیم پدر و افتخار تمام انبیا بنی اسراییل برای حفظ جانش همسرش ساره که زنی زیبا روی بوده را به فرعون تقدیم میکند و در عوض گاو و گوسفند و غلام و کنیز هدیه میگیرد.

چون نزدیك به ورود مصر شد به زن خود ساره گفت: “اینك میدانم كه تو زن نیكو منظر هستی. 12 همانا چون اهل مصر تو را بینند گویند: “این زوجه اوست.“ پس مرا بكشند و تو را زنده نگاه دارند. 13 پس بگو كه تو خواهر من هستی تا به خاطر تو برای من خیریت شود و جانم بسبب تو زنده ماند.” 14 و به مجرد ورود ابرام به مصر اهل مصر آن زن را دیدند كه بسیار خوش منظر است. 15 و امرای فرعون او را دیدند و او را در حضور فرعون ستودند. پس وی را به خانة فرعون در آوردند. 16 و بخاطر وی(ساره) با ابرام احسان نمود و او صاحب میشها و گاوان و حماران و غلامان و كنیزان و ماده الاغان و شتران شد. 17 و یَهُوَه فرعون و اهل خانة او را بسبب ساره زوجة ابرام به بلایای سخت مبتلا ساخت. 18 و فرعون ابرام را خوانده گفت: “این چیست كه به من كردی؟ چرا مرا خبر ندادی كه او زوجة توست؟ 19 چرا گفتی: او خواهر منست كه او را به زنی گرفتم؟ و الآن اینك زوجة تو. او را برداشته روانه شو!” 20 آنگاه فرعون در خصوص وی كسان خود را امر فرمود تا او را با زوجه اش و تمام مایملكش روانه نمودند.

(پیدایش 12:12-20)

و اما بقیه کتب عهد عتیق وضعی مناسب تر از تورات ندارند.

در اکثر این کتابها نقادان کتاب مقدس ادله ای محکم دارند که اثبات میکند این کتابها نمیتواند وحی الهی باشد مثلا در استناد کتابهای یوشع  عزرا  اشعیا  ارمیا  زکریا  داود سلیمان  حزقیال  دانیال و... به این افراد هیچ سندی در دست نیست و دلیل روشنی ندارد و این استناد در حد گمان و ظن است.و خود کلیسا هم نتوانسته دلیلی قانع کننده برای این مساله بیابد که ما در این مجال مولفین چند کتاب از کتابهای عهد عتیق را بررسی میکنیم.

کتاب یوشع

در کتاب یوشع داستان مرگ خود یوشع نبی (مولف کتاب) کتاب ذکر شده[1]که به طور قطع خود یوشع نمیتوانسته داستان مرگ خود را بنویسد و بعلاوه  و یوشع با ضمیر غایب نام برده شده[2] و هیچ وقت کسی خودش را با ضمیر غایب خطاب نمیکند و در کتاب یوشع آمده که:

 در حالی که سربازان دشمن را تعقیب میکردند...این واقعه در کتاب یاشر نیز نوشته شده است [3]

و از کتاب دوم سموییل استفاده میشود که کتاب یاشر در زمان داود نوشته شده:[4] در حالی که داود قرنها پس از یوشع پا به عرصه وجود گذاشته.

کتاب داوران

در باره مولف این کتاب اختلاف است برخی نویسنده آن را ارمیا برخی عزرا و برخی حزقیال میدانند و سند محکمی برای هیچ یک وجود ندارد.

کتاب سموییل

در سرتا سر این کتب از سموییل با ضمیر غایب نام برده شده به عنوان نمونه:

سموییل هر چند بچه ای بیش نبودولی جلیقه مخصوص کاهنان را میپوشیدو خداوند را خدمت میکرد [5]

سموییل تا پایان عمرش رهبر بنی اسراییل باقی ماند[6]

و گفتیم اگر مولف این کتاب خود سموییل بود میبایست خودش  را با ضمیر متکلم خطاب کند.

کتاب نحمیا

در باره کتاب نحمیا هم استناد محکمی در دست نیست و در این کتاب از داریوش پارسی نام میبرد که وی صد و بیست سال پس از نحمیا پادشاهی میکرده[7]

کتاب امثال سلیمان

در این کتاب بخشهایی از گفته های دیگران راه یافته  مثلا: مثل 30 سخنان سلیمان نیست بلکه سخنان آگور پسر یاقه است اینها سخنان برگزیده آگور پسر یاقه است [8]

و مثل 31  نیز سخنان زنی میباشد آمده:

اینها سخنان برگزیده است که مادر لموییل پادشاه به او تعلیم داد.[9]

کتابهای دیگر مانند: یونس دانیال یوشع ایوب و.. از این قاعده مستسنا نستند و در همه آنها مولف کتاب با ضمیر غایب نام برده شده استو دارای مطالبی هستند که به هیچ وجه نمیتوان به پیامبران خدا نسبت داد و نمیتوان نسبت به مولف این کتاب به طور قطع نظر داد.

مولف تورات کیست؟

نخستین اشکالات سندی بر تورات از سوی ابراهیم بن عذرا صورت گرفته و پس از وی اسپینوزا به تبیین بیشتر این اشکالات پرداخته است.  باروخ اسپينوزاي يهودي با بیان علمي اثبات مي كند كه اعتقاد به نوشته شدن 5 سفر تورات توسط حضرت موسي عليه السلام صحيح نيست . چند مورد از اشکالات اسپینوزا را در اینجا مطرح می کنیم :

1-يكي از مسلمات تاريخي عهد عتيق اين است كه حضرت موسي از رود اردن عبور نكردو در اين طرف رود اردن درگذشت- حضرت موسي (ع) ميگويد :

خداوند به من گفته است كه از رود اردن عبور نخواهي كرد[1]

حال اگر ما در تورات متني بيابيم كه حضرت موسی فرموده باشد « آن طرف رود موسی این سخن را گفت »مییابیم که نویسنده تورات باید  شخصی غیر از موسی (ع) باشد

اين است سخنانيكه موسي به آن طرف اردن در بيابان عربه مقابل سوف در ميان فاران و توفل و لابان و حفيروت و دي ذهب با اسراييل گفت[2]

2- در تورات متنی وجود دارد که حضرت موسی را با انبیا بعد از خودش مقایسه میکند

پيامبري تا كنون در بني اسراييل بر نخواسته است كه خداوند او را روبرو شناخته باشد[3]

مي دانيم كه موسي(ع) اولين پيامبر بني اسراييل بوده و نويسنده اين كتاب بايد قرنها بعد از موسي مي زيسته تا بتواند چنين مقايسه اي را انجام دهد

 3-در تورات وقتي مي خواهد حضرت موسي را خطاب كند از ضمير سوم شخص استفاده ميكند[4] مثلا آمده است که:

- موسي اين تورات را نوشته[5]-

موسي با خدا سخن گفت[6]

موسي مرد بسيار حلين بود بيشتر از جميع مردمانيكه بر روي زمين اند [7]

كلماتي كه نمي توان به موسي(ع) نسبت داد بلكه بايد از نويسنده ديگري باشد

و اگر اين نوشته موسي (ع) بود بايستي از ضمير اول شخص استفاده ميكرد نه ضمير سوم شخص

4- ما مي دانيم كه هيچ وقت مولف يك كتابي نمي تواند داستان مرگ خودش و حوادث بعد از فوتش را با ذكر جزيات در كتاب خودش ذكر كند

پس موسي بنده خداوند مرد. و او را در زمين موآب در مقابل بيت فعور در دره دفن كرد، و احدي قبر او را تا امروز ندانسته است.موسي چون وفات يافت صد و بيست سال داشت و نه چشمش تار و نه قوتش كم شده بود و بني اسراييل براي موسي در عربات موآب سي روز ماتم گرفتند پس روزهاي ماتم و نوحه گري براي موسي سپري گشت. و(بني اسراييل) يوشع بن نون ...را اطاعت كردند...

نبي اي مثل موسي تا بحال در اسراييل بر نخواسته استكه خداوند او را روبرو شناخته باشد[8]

و نوشته ای که به هیج وجه نمیتواند از خود حضرت موسی (ع) باشد 

5- در عهد عتيق آمده كه تمام كتاب موسي را بر ديوار مذبح مي نوشتند:

«و يوشع پس از موسي »بر آن سنگها نسخه تورات موسي را كه نوشته بود به حضور بني اسراييل مرقوم ساخت [9]

جالب است بدانيم كه اين سنگها مشتمل بر دوازده سنگ بوده و اگر به حجم تورات فعلي بنگريم بعيد مي نمايد كه اين تورات با اين هجم را بتوان بر دوازده سنگ نوشت.

مقام پاپ بالاتر از پبامبران و مسیح است.

 شورای اول واتیکان در سال 1870 میلادی پاپ را مصون از هر گونه خطا و لغزش در مسایل ایمانی و اخلاقی دانست و فرامین او را غیر قابل تخطی اعلام کرد. کتاب واتیکان کلیسای جهانی کاتولیک صفحه 80

چگونه است برای اینکه کلام پاپ مورد اطاعت واقع شود باید او از هر گونه خطا و اشتباه مصون باشد یعنی معصوم باشد. یک انسان معمولی به مقام عصمت می رسد ولی پیامبران خدا و حتی مسیح دچار لغزش و خطا بشوند و آنهم خطاهایی همچون زنا و شرابخواری و دروغگویی و...

آیا به قول جناب عمانوئیل نباید که پاپ هم همانند پیامبران انسانی ضعیف الایمان باشد که حکمت الهی تکمیل شود و خدا بتواند با افراد ضعیف و هرزه جامعه ایمانی خود را رهبری کند تا قدرت خود را به رخ دیگران بکشد.

موسی(ع) و هارون(ع) حاصل ازدواج پدرشان با عمه ایشان می باشند.

طبق نظر کتاب مقدس ازدواج با عمه حرام است. ولی ما می بینیم که موسی نبی پیامبر بزرگ خدا که هم مسیحیان و هم یهودیان او را قبول دارند خود فرزند یک ازدواج حرام می باشد که هم زنا زاده و هم حرام زاده می شود ولی این گفتار کتاب مقدس است (لاویان 18/12 ) و همانگونه که بارها گفته ام این کتاب یعنی عهدین مقدس نیست یعنی از جانب خدا نیست بلکه دست نوشته های تعدادی انسانهای عادی است که به مرور زمان افراد دیگر به مطامع شخصی در آن مطالب دست برده اند.

چرا که این مطالب را بیشتر در کتابهای سکس و فحشا می توان یافت اینها مطالب غیر اخلاقی و فحشا هستند و هرگز سکس و فحشا با روح تقدس سازگار نیست چرا که در این صورت باید انسانهای هرزه و فاحشه را باید جزء قدیسان محسوب کنیم.

در سفر لاویان 18/12 می خوانیم:

عورت خواهر پدر خود را کشف مکن، او از اقربای پدر تو است.

عمرام با عمه خود یوکابد ازدواج کرد و دو فرزند آورد به نامهای موسی و هارون.

عزیزان بدرستی این آیات را مطالعه کنید و بینید چه دروغهای شاخداری به پیامبران خدا نسبت می دهند که یک انسان معمولی حتی از فکر آن هم شرم می کند چه رسد به چنین عملی.

تورات سفر پیدایش: فصل 19 / آیه 30ـ 38

و لوط از صوغر برآمد و با دو دختر خود در كوه ساكن شد زیرا ترسید كه در صوغر بماند. پس با دو دختر خود در مغاره سكنی گرفت. و دختر بزرگ به كوچك گفت: “پدر ما پیر شده و مردی بر روی زمین نیست كه بر حسب عادت كل جهان به ما درآید. بیا تا پدر خود را شراب بنوشانیم و با او همبستر شویم تا نسلی از پدر خود نگاه داریم.” پس در همان شب پدر خود را شراب نوشانیدند و دختر بزرگ آمده با پدر خویش همخواب شد و او از خوابیدن و برخاستن وی آگاه نشد. و واقع شد كه روز دیگر بزرگ به كوچك گفت: “اینك دوش با پدرم همخواب شدم امشب نیز او را شراب بنوشانیم و تو بیا و با وی همخواب شو تا نسلی از پدر خود نگاه داریم.” آن شب نیز پدر خود را شراب نوشانیدند و دختر كوچك همخواب وی شد و او از خوابیدن و برخاستن وی آگاه نشد. پس هر دو دختر لوط از پدر خود حامله شدند. و آن بزرگ پسری زاییده او را موآب نام نهاد و او تا امروز پدر موآبیان است. و كوچك نیز پسری بزاد و او را بن عمی نام نهاد. وی تا بحال پدر بنی عمون است.

به نظر شما چنین کسی لیاقت پیامبری دارد آیا نیاید در دین . خدای چنین پیامبری شک کرد آیا هیچ معیار و میزانی برای انتخاب پیامبر در این در نزد این خدا وجود ندارد جناب کشیش اگر شراب خوردن حرام است پس چرا پیامبران خدا اکثرا شرابخوار بودند اگر زنا حرام است پس چرا اکثرا زنا کار و زنا زاده بودند کمی عاقلانه بیاندیشیم و به خود آییم که دنبال چیستیم.

داود(ع) زنی به نام میکال را به زور از شوهرش فلطئیل می گیرد. داود (ع) زنی را که به عقد مردی در آمده به زور میگیرد و شوهرش به دنبال همسرش کیلومترها میگرید زنی که داود برای به چنگ آوردنش صد غلفه دشمن پیشکش کرده بود

 (داود)گفت: “خوب من با تو عهد خواهم بست ولیكن یك چیز از تو می‌طلبم و آن این است كه روی مرا نخواهی دید جز اینكه اول چون برای دیدن روی من بیایی میكال دختر شاؤل را بیاوری.” پس داود رسولان نزد اِیشبوشَت بن‌شاؤل فرستاده گفت: “زن من میكال را كه برای خود به صد قلفة فلسطینیان نامزد ساختم نزد من بفرست.” پس اِیشبوشَت فرستاده او را از نزد شوهرش فَلطِئیل بن‌لایش گرفت. و شوهرش همراهش رفت و در عقبش تا حوریم گریه میكرد.