یعقوب(ع) با خیانت و نیرنگ ؛برکت را از برادرش می دزدد

در هيچ ملتي انسانهاي نيرنگ باز و خیانت کار جایگاه رفیعی ندارد و کسی که به نیرنگ موقعیتی را بدست می آورد به دنبال ارضای نفس طمّاع خود است و فرصتی برای به فکر دیگران بودن را نخواهد داشت چگونه کسی با نیرنگ و خیانت بتواند ميراث بر پيامبر بزرگي چون اسحاق شود ؟ اما كتاب مقدس چنين نسبتی را کتاب مقدس به پیامبر الهی داده است:

در كتاب مقدس داستاني را نقل ميكند كه چون اسحاق پير و زمينگير شده بود به پسر بزگش عيسو گفت برو بره اي براي من ذبح كن و بپز و بياور تا تو. را بركت دهم ولي همسر اسحاق اين را شنيد و چون پسر كوچكترش يعقوب را بيشتر دوست ميداشت نقشه اي ميكشد كه بركت از آن يعقوب شود نه عيسو چون عيسو براي تهيه شكار بيرون ميرود رفقه يعقوب را ميخواند و به وي ميگويد:

: “اینك پدر تو را شنیدم كه برادرت عیسو را خطاب كرده میگفت: 7 “ برای من شكاری آورده خورشی بساز تا آن را بخورم و قبل از مردنم تو را در حضور یَهُوَه بركت دهم.” 8 پس ای پسر من الآن سخن مرا بشنو در آنچه من به تو امر میكنم 9 بسوی گله بشتاب و دو بزغالة خوب از بزها نزد من بیاور تا از آنها غذایی برای پدرت بطوری كه دوست میدارد بسازم. 10 و آن را نزد پدرت ببر تا بخورد و تو را قبل از وفاتش بركت دهد.” 11 یعقوب به مادر خود رفقه گفت: “اینك برادرم عیسو مردی مویدار است و من مردی بی موی هستم 12 شاید كه پدرم مرا لمس نماید و در نظرش مثل مسخره ای بشوم و لعنت به عوض بركت بر خود آورم.” 13 مادرش به وی گفت: “ای پسر من لعنت تو بر من باد! فقط سخن مرا بشنو و رفته آنرا برای من بگیر.” 14 پس رفت و گرفته نزد مادر خود آورد. و مادرش خورشی ساخت بطوری كه پدرش دوست میداشت. 15 و رفقه جامة فاخر پسر بزرگ خود عیسو را كه نزد او در خانه بود گرفته به پسر كهتر خود یعقوب پوشانید 16 و پوست بزغاله ها را بر دستها و نرمة گردن او بست. 17 و خورش و نانی كه ساخته بود به دست پسر خود یعقوب سپرد.

و  يعقوب طبق نقشه مادرش چون غذا طبخ ميكند و نزد پدر مي آورد و به پدر ميگويد من عيسو هستم به ادامه داستان از روي خود كتاب مقدس دقت كنيد :

18 پس نزد پدر خود آمده گفت: “ای پدر من!” گفت: “لبیك تو كیستی ای پسر من؟” 19 یعقوب به پدر خود گفت: “من نخستزادة تو عیسو هستم. آنچه به من فرمودی كردم الآن برخیز بنشین و از شكار من بخور تا جانت مرا بركت دهد.” 20 اسحاق به پسر خود گفت: “ای پسر من! چگونه بدین زودی یافتی؟” گفت: “یَهُوَه خدای تو به من رسانید.” 21 اسحاق به یعقوب گفت: “ای پسر من نزدیك بیا تا تو را لمس كنم كه آیا تو پسر من عیسو هستی یا نه.” 22 پس یعقوب نزد پدر خود اسحاق آمد و او را لمس كرده گفت: “آواز آواز یعقوب است لیكن دستها دستهای عیسوست.” 23 و او را نشناخت زیرا كه دستهایش مثل دستهای برادرش عیسو موی دار بود. پس او را بركت داد. 24 و گفت: “آیا تو همان پسر من عیسو هستی؟” گفت: “من هستم.” 25 پس گفت: “نزدیك بیاور تا از شكار پسر خود بخورم و جانم تو را بركت دهد.” پس نزد وی آورد و بخورد و شراب برایش آورد و نوشید. 26 و پدرش‌اسحاق به وی گفت: “ای پسر من نزدیك بیا و مرا ببوس.” 27 پس نزدیك آمده او را بوسید و رایحة لباس او را بوییده او را بركت داد و گفت: “همانا رایحة پسر من مانند رایحة صحرایی است كه یَهُوَه آن را بركت داده باشد. 28 پس خدا تو را از شبنم آسمان و از فربهی زمین و از فراوانی غله و شیره عطا فرماید. 29 قومها تو را بندگی نمایند و طوایف تو را تعظیم كنند بر برادران خود آقا شوی و پسران مادرت تو را تعظیم نمایند. ملعون باد هر كه تو را لعنت كند و هر كه تو را مبارك خواند مبارك باد.”

و چون اسحاق بركت الهي خود را اشتباها به يعقوب ميدهد و وي از نزد پدر بيرون مي ايد عيسو از راه ميرسد :

30 و واقع شد چون اسحاق از بركت دادن به یعقوب فارغ شد به مجرد بیرون رفتنِ یعقوب از حضور پدر خود اسحاق كه برادرش عیسو از شكار باز آمد. 31 و او نیز خورشی ساخت و نزد پدر خود آورده به پدر خود گفت: “پدر من برخیزد و از شكار پسر خود بخورد تا جانت مرا بركت دهد.” 32 پدرش اسحاق به وی گفت: “تو كیستی؟” گفت: “من پسر نخستین تو عیسو هستم.” 33 آنگاه لرزه ای شدید بر اسحاق مستولی شده گفت: “پس آن كه بود كه نخجیری صید كرده برایم آورد و قبل از آمدن تو از همه خوردم و او را بركت دادم و فی الواقع او مبارك خواهد بود؟” 34 عیسو چون سخنان پدر خود را شنید نعره ای عظیم و بینهایت تلخ برآورده به پدر خود گفت: “ای پدرم به من به من نیز بركت بده!” 35 گفت: “برادرت به حیله آمد و بركت تو را گرفت.” 36 گفت: “نام او را یعقوب بخوبی نهادند زیرا كه دو مرتبه مرا از پا در آورد. اول نخستزادگی مرا گرفت و اكنون بركت مرا گرفته است.” پس گفت: “آیا برای من نیز بركتی نگاه نداشتی؟” 37 اسحاق در جواب عیسو گفت: “اینك او را بر تو آقا ساختم و همة برادرانش را غلامان او گردانیدم و غله و شیره را رزق او دادم. پس الآن ای پسر من برای تو چه كنم؟” 38 عیسو به پدر خود گفت: “ای پدر من آیا همین یك بركت را داشتی؟ به من به من نیز ای پدرم بركت بده!” و عیسو به آواز بلند بگریست. 39 پدرش اسحاق در جواب او گفت: “اینك مسكن تو (دور) از فربهی زمین و از شبنم آسمان از بالا خواهد بود. 40 و به شمشیرت خواهی زیست و برادر خود را بندگی خواهی كرد و واقع خواهد شد كه چون سر باز زدی یوغ او را از گردن خود خواهی انداخت.” (تورات، سفر پیدایش : فصل 27 / آیه 1 ـ 40)

وقتي به اين داستان دقت ميكنيم ميبينيم كه يعقوب اينگونه بركت الهي گونه با نيرنگ و فريب از پدرش ميدزدد و بركتي كه سهم برادرش بوده را نصيب ميشود به گونه اي كه ديگر پدر نميتواند مقداري از اين بركت را به عيسو بدهد

سلیمان(ع) هم بت پرست شد هم بت خانه ساخت

      در كتاب مقدس آمده است كه سليمان فريب زنان انبوه خود را خورد و در روبروي اورشليم برايشان بت خانه ساخت و زنانش دل وي را از خداي يگانه به سمت بتهاي خود متمايل كردند و وي براي يت ها قرباني كرد و بخور سوزانيد پیامبرانی که آمدند تا انسان را از شرک و بت پرستی برهانند تا اسیر نفس نباشند چگونه می توانند خود ضعیف النفس بوده که به عشوه ای بت پرست و بت خانه ساز شوند و ايا انبيا الهي كاري مهم تر از دور كردن مردم از بت پرستي داشتند كه خود چنين گرفتار بت خانه سازي و بت پرستي افتادند

در کتاب مقدس  کتاب اول پادشاهان آمده است که:

1 و سلیمان پادشاه سوای دختر فرعون زنان غریب بسیاری را از موآبیان و عمونیان و ادومیان و صیدونیان و حِتّیان دوست میداشت. 2 از امتهایی كه یَهُوَه درباره ایشان بنی‌اسرائیل را فرموده بود كه شما به ایشان در نیایید و ایشان به شما در نیایند مبادا دل شما را به پیروی خدایان خود مایل گردانند. و سلیمان با اینها به محبت ملصق شد. 3 و او را هفتصد زن بانو و سیصد متعه بود و زنانش دل او را برگردانیدند. 4 و در وقت پیری سلیمان واقع شد كه زنانش دل او را به پیروی خدایان غریب مایل ساختند و دل او مثل دل پدرش داود با یَهُوَه‌خدایش كامل نبود. 5 پس سلیمان در عقب عشتور‌َت خدای صیدونیان و در عقب مِلكوم رِجسِ عمونیان رفت. 6 و سلیمان در نظر یَهُوَه شرارت ورزیده مثل پدر خود داود یَهُوَه را پیروی كامل ننمود. 7 آنگاه سلیمان در كوهی كه روبروی اورشلیم است مكانی بلند به جهت كَموش كه رِجسِ موآبیان است و به جهت مولَك رِجسِ بنی‌عمون بنا كرد. 8 و همچنین به جهت همة زنان غریب خود كه برای خدایان خویش بخور می‌سوزانیدند و قربانیها می‌گذرانیدند عمل نمود.

(عهد عتیق کتاب اول پادشاهان : فصل 11 / آیه 1 - 8)

و آيا ما بايد سخنان يك بت پرست را وحي الهي و سخنان خدا بدانيم و بايد به كتابهاي سليمان (ع)(امثال و جامعه)  با نگاه سخنان خدا نگاه كنيم ؟ چگونه ميتوان پذيرفت كه نويسنده چنين كتابهايي تحت اشراف روح القدس بوده است؟  

جالب است بدانيم قران چنين نسبتي را به سليمان رد ميكند و ميفرمايد (و ما كفر السليمان) و سليمان كافر نشد و به خداي خود كفر نورزيد.

زنای دختران لوط با وی

لوط يكي از شخصيت هاي بزرگ كتاب مقدس است كسي كه خدا به ديدار او آمد و مردم شهر سدوم و عموره را به كه لوط در ميانشان ميزيست را از نابود كرد

پس از نابودي شهر سدوم و عموره لوط با دو دخترش راهي غاري شدند و در آن سكونت ورزيدند چون مدتي در غار زيست كردند دو دختر لوط به هم گفتند كه پدر ما پير شده و مردي نيست كه به ما در آيد بيا تا پدر خود را شراب نوشانيم و با وي همبستر شويم تا از اين طريق نسلي از پدر خود نگاه داريم 

به برگرفته زیر از گتاب مقدس دقت کنید:

31 و دختر بزرگ به كوچك گفت: “پدر ما پیر شده و مردی بر روی زمین نیست كه بر حسب عادت كل جهان به ما درآید. 32 بیا تا پدر خود را شراب بنوشانیم و با او همبستر شویم تا نسلی از پدر خود نگاه داریم.” 33 پس در همان شب پدر خود را شراب نوشانیدند و دختر بزرگ آمده با پدر خویش همخواب شد و او از خوابیدن و برخاستن وی آگاه نشد. 34 و واقع شد كه روز دیگر بزرگ به كوچك گفت: “اینك دوش با پدرم همخواب شدم امشب نیز او را شراب بنوشانیم و تو بیا و با وی همخواب شو تا نسلی از پدر خود نگاه داریم.” 35 آن شب نیز پدر خود را شراب نوشانیدند و دختر كوچك همخواب وی شد و او از خوابیدن و برخاستن وی آگاه نشد. 36 پس هر دو دختر لوط از پدر خود حامله شدند. 37 و آن بزرگ پسری زاییده او را موآب نام نهاد و او تا امروز پدر موآبیان است. 38 و كوچك نیز پسری بزاد و او را بن عمی نام نهاد. وی تا بحال پدر بنی عمون است تورات سفر (پیدایش: فصل 19 / آیه 30ـ 38)

آيا چنين شخصيت هايي همچون لوط شايسته است اين قدر شراب بنوشند تا از شدت مستي نفهمند و با دختر خود همبستر شوند

و آيا ميتوان چنين نسبت هايي را پذيرفت ؟

 اين نسلي كه از همبستري دو دختر لوط با پدرشان به وجود آمدند (موابيان و بني عمون ) بعدها دو  قوم بزرگي را به وجود آوردند و از اجداد حضرت عيسي (ع) شدند  ؟

جلوه پیامبران در کتاب مقدس

پیامبران در کتاب مقدس

پیش از آنکه به جایگاه و مقام پیامبران در کتاب مقدس بپردازیم شاید بهتر باشد به چند سؤال بیشتر توجه کنیم.

-        چرا خدا پیامبر فرستاده است؟ هدف از ارسال رسل چیست؟

-        پیامبران چه خصوصیات و ویژگیهائی بایستی داشته باشند؟

-        آیا پیامبران می توانند فرامین الهی را زیر پا بگذارند؟

-        آیا خداوند بندگانش را بدون راهنما رها می کند؟

-        آیا راهنمای الهی می تواند ستمگر و دروغ گو باشد؟

-        آیا پیامبر خدا می تواند هر گناهی را مرتکب شود؟

-        آیا پیامبر خدا می تواند شراب بخورد و کشف عورت کند؟

-        آیا یک پیامبر می تواند بت بپرستد و بتکده بسازد؟

-        آیا یک پیامبر می تواند به قتل و غارت زنان و کودکان و ... بپردازد؟

و ده ها سؤال دیگر که هر خواننده و آگاهی را به خود جلب می کند و جواب را با مراجعه به ذهن و فکر پاک خود می یابد.

و اکنون با استناد به کتاب مقدس[1] یهودیان و مسیحیان نمونه هایی را در بیان جایگاه انبیاء بیان می کنیم و در پایان انبیاء از منظر قرآن و اهلبیت علیهم السلام ذکر می شود و نتیجه گیری به عهده اذهان حق طلب و حق جوی خوانندگان ارجمند گذاشته می شود.

متی 10 : 1

آنگاه عیسی دوازده شاگر د خود را نزد خود فرا خواند و به ایشان قدرت داد تا اراواح ناپاک را بیرون کنند و هر نوع بیماری و مرض را شفا دهند.