نبی ای از قومی که من را نشناختند

آنانيكه مرا طلب ننموده اند مرا جستند و آنانيكه مرا نطلبيدند مرا يافتند و به قوميكه به اسم من ناميده  نشدند گفتم لبيك لبيك تمامي روزها دستهاي خود را بسوي قوم متمرديكه موافق خيالات خود به راه نا پسنديده سلوك مي نمودند دراز كردم قوميكه  پيش رويم غضب مرا هميشه به هيجان مي آورند كه در با غات  قرباني مي گذارنند و بر آجرها بخور مي سازند ...گوشت خنزير مي خورند و خورش نجاسات در ظروف ايشان است كه ميگويند در  جاي خود بايست و نزديك من ميا زيرا من از تو مقدس ترم .

مراد از كساني كه مرا طلب ننمودند عرب هستند كه ايشان تا قبل از ظهور پيامبر اسلام به كلي از معرفت ذات و شرايع الهي بي خبر بودند و از خدا طلب معرفت و شريعت نكرده بودند و مراد از آيا ت بعدي هم به وضوح يهوديان و مسيحيان هستند .اين توبيخ و وعدة خداوند بر تنبيه بني اسرائيل در سفر تثنيه نيز  بيان شده است :

 ايشان مرا به آنچه خدا نيت به غيرت آوردند و به اباطيل خود مرا خشمناك گردانيدند و من ايشان را به آنچه قوم نيست به غيرت خواهم آورد و به امت جاهل آن را خشمناك خواهم ساخت .پولس نيز در رسالة خويش به روميان همين مطلب را باز گو ميكند و مي گويم آيا اسرائيل ندانسته اند اول موسي مي گويد من شما را به غيرت مي آورم به  آنكه امتي نيست و بر قوم بي فهم شما را خشمگين خواهم ساخت و اشعياء نيز جرات كرده مي گويد آنانيكه طالب من نبودند مرا يافتند و به كسانيكه مرا نطلبيدند ظاهر گرديدم  اما در حق اسرائيل مي گويد تمامي روز دستهاي خود را دراز كردم به سوي قومي نامطيع و مخالف[1]

 و در همان رساله 11:11 ميگويد :  بلكه از لغزش ايشان نجات به امتها رسيد تا در ايشان غيرت پديد آورد.

[1] - تثنيه 21:32

پراکلیتوس (ستوده و حمد شده) میاید

 « اگر مرا دوست داريد احكام مرا نگاه داريد و من از پدر سؤال مي كنم و تسلي دهنده ديگر به شما عطا خواهد كرد تا هميشه با شما بماند يعني روح راستي كه جهان نمي تواند او را قبول كند چون او را نمي بيند و نمي شناسد اما شما اورا ميبينيد و مي شناسيد زيرا كه با شما مي ماند و در شما خواهد بود» ( يوحنا 15:14-15)

در چند مورد همين بشارت به ظهور تسلي دهنده در كلام حضرت عيسي (ع) تكرار شده است.[1]

مفسرين مسيحي اين بشارت را همان تجلي روح القدس بر حواريون در روز پنطيكاست دانسته اند اما اين مطلب نياز به بررسي بيشتري دارد . قبل از توضيح و تفصيل اين مطلب لازم است به  نكته اي اشاره كنيم:

مي دانيم كه حضرت عيسي به زبان عبري صحبت مي كرده است و انجيل يوحنا هم به زبان يوناني نوشته شده است پس بدون  شك آنچه را كه امروز در انجيل يوحنا مي بينيم ترجمه كلمات آن حضرت از زبان عبري به زبان يوناني است و ما دقيقاً نمي دانيم آن حضرت چه كلمه اي را به زبان آورده است. با توجه به اين مطلب مي گوييم كلمه موجود در انجيل يوحنا كلمه پاراقليط paraclete   است كه عموم مفسرين آن را به تسلي دهنده ترجمه كرده اند. مسلمانان نيز در مقابل معتقدند كه كلمه پاراقليط يا پاراقليطوس در اصل پريقليطوس بوده كه پريقليطوس به معني احمد و محمد در زبان عربي است . قرآن نيز به اين مطلب پافشاري مي كند كه حضرت عیسی به ظهور پیامبری با نام احمد بشارت داده است كه البته اين خود نكته اي قابل توجه و شايان تأمل است كه چگونه پيامبري كه خواندن و نوشتن عربي را نياموخته بود چگونه از وجود نام احمد در انجيل يوناني زبان خبر مي دهد. آيا اين اطلاع جز ريشه وحياني مي تواند داشته باشد؟ حتي اگر كلمه واقعي را پاراقليوس فرض كنيم آيا خبر دادن از وجود كلمه اي كه شباهت زيادي به پريقليطيوس دارد و ممكن است آن را تحريف شده دانست خود دليل بر متصل بودن به منبع وحي نيست ؟

اين احتمال زماني قوت مي يابد كه ما با مراجعه به نسخه هاي زبان آرامي ميبينيم كه ازكلمات مَحمِدَه و حَميدَه استفاده شده كه عيناً معادل احمد و محمد در زبان عربي و واژه پريقليط در زبان يوناني است[2]

صرف نظر ز آنچه گفته شد تطبيق پاراقليطوس بر روح القدس صحيح نيست و فقراتي از همين انجيل و آيات مربوطه به فارقليط با روح القدس همخواني ندارد :

1-در اين آيات [3]خبر از آمدن كسي مي دهد كه رفتن مسيح در مقابل آمدن او سودمند و مفيد است آيا به اعتقاد مسيحيان  روح القدس آنچنان داراي اهميت است و آنقدر مفيد است كه آمدن او ازفقدان مسیح سودمندتر است.

2-در مورد فارقليط آمده است كه وي جهانيان را به گناه و صدق و انصاف ملزم خواهد ساخت، آيا روح القدس به عقيده خود مسيحيان چنين كاري انجام مي دهد ، روح القدس كه ظهور وتجلي او فقط براي گروهي خاص اتفاق افتاده است [4]

3-همچنین آمده است که وي دربارة مسيح شهادت داده او را تصديق خواهد نمود، و حال آنكه چنين چيزي در مورد روح القدس گزارش نشده است و اصلاً حواريون نياز به شهادت روح القدس نداشته اند آیا می توان باور نمود که حواریون در حقانیت حضرت مسیح شک داشته اند.

4- در اين آيات آمدن فارقليط را مشروط به رفتن مسيح نموده و حال آنكه روح القدس همواره همراه حضرت عيسي (ع) بوده و آمدن او متوقف بر رفتن حضرت مسيح نبوده . البته برخي گفته اند منظور تجلي خاص روح القدس بر حواريون است كه این تجلی متوقف بر حضرت مسيح بوده است اما اين مطلب هم  با كلام حضرت عيسي سازگاري ندارد آن حضرت مي فرمايد تا من نروم او نمي آيد و حال آنكه بايد مي فرمود تا من نروم او بر شما متجلي نخواهد شد در مورد كلمه فارقليط آمده است  كه او آنچه را شما از ياد برده ايد به خاطرتان خواهد آورد و كسي نمي تواند ادعا كند كه حواريون در طي اين چند روز تعاليم حضرت عيسي را فراموش كرده باشند ، در هيچ يك از كتب عهد جديد هم ذكر نشده است كه ما مطلبي را فراموش كرديم و روح القدس آن را ياد آوري كرد.

5- حضرت عيسي  مي فرمايد : من همه چيز را از پيش به شما گفتم تا وقتي واقع مي شود به آن ايمان بياوريد آيا نزول روح القدس در روز پنطيكاست مسئله اي بود كه امكان انكار آن مي رفت و حضرت مسيح حواريون را از  آن نهي كرده است؟

6- حضرت عيسي  در مورد فارقليط فرموده كه او عالميان را توبيخ مي كند( يوحنا 8:16)  كه اين بهترين گواه بر ادعاي ماست و بدون شك روح القدس هيچگاه و به اعتقاد هيچكس مردم را توبيخ نكرده است بر خلاف پيامبر اسلام (ص) كه يهوديان را به خاطر ايمان نياوردن به عيسي توبيخ و سرزنش نمود.

از آنچه كه گفتيم به روشني مي توان دريافت كه فارقليط را نمي توان با روح القدس تطبيق داد . وجود كساني كه ادعا كرده اند فارقليط موعود هستند همچون منتس و .... و تبعيت برخي از مسيحيان از اين مدعيان خود بهترين شاهد بر این نکته  است که مسيحيان منتظر ظهور فارقليط بوده اند.[5]

برخي از مسيحيان اشكالاتي را وارد كرده و گفته اند اين بشارت با پيامبر اسلام سازگاري ندارد ما به طور مختصر برخي از اين اشكالات را مطرح و پاسخ آن را به صورت مجمل مي آوريم ، كه علاقه مندان مي توانند جهت مطالعه بيشتر در اين زمينه به كتب مربوطه مراجعه كنند.

اشکال اول: در اين آيه خطاب به حواريون گفته شده است شما فارقليط را مي بينيد و حال آنكه حواريون هرگز پيامبر اسلام را نديدند:

جواب : لازم نيست كه هميشه مخاطبين و شنوندگان مقصود باشند.

چنانكه مسيح به سران كهنه گفت : و نيز شما را مي گويم كه بعد از اين پسر انسان را خواهيد ديد كه بر يمين قدرت نشسته برابرهاي آسماني مي آيد .آيا آنها حضرت عيسي را ديدند تاكنون نزديك به دوهزار سال از آن وقايع مي گذرد وهنوزهم خبري از بازگشت دوبارة عيسي نيست .

اشکال دوم : در متن آيه آمده كه جهان نمي تواند او را قبول كند زيرا كه او را نمي بيند و نمي شناسد اما شما او را مي شناسيد.

جواب: اين مسئله در مورد روح القدس به مراتب مشكلتر است زيرا روح القدس به اعتقاد مسيحيان خداست و بدون شك شناخت مردم از خداوند به مراتب بيشتر از شناخت آنها نسبت به پيامبر اسلام است بدون مراد از ندیدن و نشناختن آنست که ایشان نمی توانند که عظمت و حقیقت او را درک کنند .

البته اين مسئله تازگي ندارد و در مورد ضرت عيسي نيز آمده است كه كسي پسر انسان را نمي شناسد (يوحنا 19:8 و متي 47:11 ) در متي 13:13 آمده است : نگرانند و نمي بينند و شنوا هستند و نمي شنوند.

[1] - ر.ك ، يوحنا 26:14 ، 26:15 ، 7:16-15

[2]  - محمد در تورات و انجيل ، ص 239

[3] - ( يوحنا 7:16- 11)

[4] - (‌اعمال رسولان 1:2-4)

[5] - انيس الاعلام، ج 5، ص 149، بشارتهاي اسلام در عهدين ، بشارت 21

شیلوه می آید

« عصا از يهودا دور نخواهد شد و نه فرمان فرمايي از ميان پايهاي وي تا شيلوه بيايد»               ( پيدايش 49:10)

 در اين بشارت سخن از آمدن شيلوه  به ميان آمده است كسي كه با ظهور وي سلطنت از آل يهودا رخت برخواهد بست.اينكه مراد از شيلوه كيست دقيقاً مشخص نيست . لازم به ذكر است كه كلمه شيلوه در نسخ مختلف تورات به همان صورت اصلي حفظ شده و براي آن معادلي در ترجمه های معتبر ارائه نشده است .

تطبيق اين بشارت بر حضرت عيسي نمي تواند صحيح  باشد و به اعتقاد ما تحقق اين پيشگويي فقط در وجود پيامبر اكرم صحيح خواهد بود زيرا:

 اولاً خود حضرت عيسي اين مطلب را كه وي مسيحاي موعود مي باشد رد كرده است :

«پس به ايشان گفت چگونه مي گويند مسيح پسر داووداست  و خود داوود در كتاب زبور مي گويد خداوند به خداوند من گفت بدست راست من بنشين تا دشمنان تو را پاي انداز تو سازم پس چون داوود او را خداوند می خواند چگونه پسر او مي باشد»  .( لوقا 41:20-42) و همچنين   متي 44:22- 45 و مرقس 35:12- 37)

در اين آيات حضرت مسيح به روشني مي فرمايد كه مسيح از اولاد داوود نخواهد بود زيرا حضرت داوود از مسيح موعود با عنوان خدا ياد كرده است و بديهي است هيچگاه پدر از اولاد خود با چنين القاب و عناويني ياد نمي كند، در نتيجه حضرت عيسي كه از اولاد داوود است نمي تواند مسيحاي موعود باشد.

ثانياً : اگر مراد از شيلوه، مسيح يهوديان يا حضرت عيسي باشد اين پيشگويي محقق نخواهد شد زيرا در اين بشارت مي گويد كه به وسيله شيلوه ، سلطنت از آل يهودا جمع مي شود پس حتماً مسيح موعود بايد از آل يهودا نباشد تا با آمدن او سلطنت از آل یهودا جداشود.

نكته:در اينكه شيلوه به چه معني است احتمال مي رود كه اين كلمه در اصل شيلوح بوده و چون حرف ح =      و ه =    در خط عبري بسيار نزديك و شبيه به هم هستند در نسخه برداري اشتباه صورت گرفته باشد كه اگر چنين اشتباهي صورت گرفته باشد ، كلمه شيلوح از ماده شلح به معناي فرستادن است و اسم مفعول آن شلوح به معناي فرستاده و پيغام آور خواهد بود.[1]

[1] -  ر.ك ، محمد در تورات و انجيل، ص 53 و 55- و اظهار الحق ، الباب السادس ، الفصل الاول، الاخبارات الواقعه في حق محمد ، البشارة الخامسه

حمده(احمد) ملتها خواهد آمد و به شما شالوم (اسلام) خواهد بخشید

 خداوند لشكرها می فرمايد كه تمامي ملل را تكان خواهم داد و حَمِدَه  همه ملتها خواهد آمد و من اين خانه را مملو از جلال خواهم كرد  خداوند لشكرها ميفرمايد: كه نقره از آن من است و طلا از آن من است خداوند لشكرها می فرمايد: كه خانه آخرين من از خانه اولين من جلال و عزت عظيم تری خواهد داشت و خداوند لشكرها می فرمايد ؛كه در اين مكان به شما شالوم   خواهم بخشيد (حجي 7:2)

در اين بشارت دو نكته قابل توجه است يكی لفظ حمده و ديگری لفظ شالوم

متن عبری حمده:

והרעשתי
את־כל־הגוים ובאו
חמדת כל־הגוים
ומלאתי את־הבית
הזה כבוד אמר יהוה
צבאות׃

׃ تلفظ انگلیسی:

 2:7 VHUr'yShThY 'aTh-KL-HGVYM VB'aV ChMDTh KL-HGVYM VML'aThY 'aTh-HBYTh HZH KBVD 'aMUr YHVH TShB'aVTh

 متن عبری شالوم:

גדול יהיה כבוד
הבית הזה האחרון
מן־הראשון אמר
יהוה צבאות ובמקום
הזה אתן שלום נאם
יהוה צבאות

 تلفظ انگلیسی:

2:9 GDVL YHYH KBVD HBYTh HZH H'aChUrVN MN-HUr'aShVN 'aMUr YHVH TShB'aVTh VBMQVM HZH 'aThN ShLVM N'aM YHVH TShB'aVTh

 مترجم اين آيات از زبان عبری كسی   نيست جز پروفسور  عبد الاحد داود اسقف سابق كليسای كاتو ليك كه به دين مبين اسلام مشرف شده است ايشان در توضيح دو كلمه   حمده و شالوم چنين می نويسد :

حمده از يك ريشه قديمي عربي و دقيق تر بگوئيم آرامي به صورت h m d مشتق گرديده است .

در زبان عربی نيز فعل حمد  از همان ريشهhmd  به معنای ستايش كردن آمده است و در اينكه احمد شكل عربی حمده در زبان عربی است جای كوچكترين ترديدی نيست.

و اما در مورد كلمه شالوم و شلامه بايد دانست كه همه زبان شناسان و كارشناسان  زبانهای سامی می دانند كه شالوم و اسلام هردو از يك ريشه واحد مشتق شده و هر دو به معنای صلح وتسليم و رضامندی است .[1]

[1] - محمد در تورات و انجیل ص 21

بشارت پنجم:خصوصیات پیامبر

  جميل نگار تر هستي از بني آدم و نعمت بر لبهاي تو ريخته شده است بنابر اين خدا ترا مبارك ساخته است تا ابد الآباد اي جبار شمشير خود را بر ران خود ببند .....به تيرهاي تيز تو امتها زير تو مي افتند ......دختران پادشاهان از زنان نجيب تو هستند ......  بعوض پدرانت  پسرانت خواهند بود و ايشان را بر تمامي جهان سروران خواهي ساخت نام تو را در همة دهر ها ذكر خواهم كرد پس قومها تورا حمد خواهند گفت تا ابدالاباد (كتاب مزامير مزمور 45) . [1]

حضرت داود در اين پيشگويي اشاره به شخصي مي كند كه داراي برترين صفات است  و در آينده خواهد آمد .

علماي يهود معتقدند كه اين فرد سليمان است و مسيحيان آن را بر حضرت عيسي تطبيق ميكنند اما به اعتقاد ما تطبيق اين بشارت جز بر پيامبر  اسلام صحيح نخواهد بود زيرا در اين آيات آمده است : فرد مذكور تا ابد مبارك است و در قسمتي ديگر ميگويد قومها تو را تا ابد ستايش خواهند كرد و حال آنكه سليمان تصريح كتاب مقدس كافر و بت پرست گرديد . و اما تطبيق اين بشارت بر حضرت عيسي  نيز به چند دليل ممكن نيست زيرا

1-   در توصيف حضرت عيسي آمده است : «وي را نه منظري است و نه زيبايي» (2:53)

2-  حضرت عيسي هيچگاه به جنگ نرفت و اصلاً پادشاهي دنيوي نداشت و بلكه به اعتقاد مسيحيان دستگير شد و تاجي از خار بر سرش گذاشتند و به او توهين كردند.

3- حضرت عيسي نه خود ازدواج كرد و نه داراي نسلي بود كه دختران ملوك در خانه اش باشند .

4-   در هيچ جا نيامده است كه حضرت عيسي تكريم ملوك و پادشاهان قرار گرفته باشد.

اما در مورد پيامبر اسلام مي گوئيم اين پيشگوئي بدون ترديد در مورد ايشان گفته شده است. زيرا :

1-   از فرزندان آدم زيباترين .كه در كتب تاريخي از صورت زيباي آن بزرگوارسخن رفته است.

2- نعمت از لبانت جاري شد  كه اين عبارت نيز اشاره به فصاحت و بلاغت بي نظير آن حضرت دارد.

3- اي جبار شمشير خود را بر ران خود ببند خبر از اين مي دهد كه اين فرد مامور به جنگ با كفار است.

4- دختران پادشاهان از زنان نجيب تو هستند كه در تاريخ آمده است كه ملوك و سلاطين در جنگها مغلوب مسلمانان گرديدند و دختران ايشان خدمتكار مسلمانان گرديدند و به خصوص مي توان از شهر بانو دختر يزد جرد كسراي فارس نام برد كه به همسري حسين بن علي ابن ابي طالب نوة آن حضرت در آمد.

5- فرزندان او به پادشاهي مي رسند اين نيز به ظهور پيوسته است و از اولاد امام حسن(ع) ، افراد زيادي در كشور هاي مختلف از جمله حجاز ، يمن،  مصر ، مغرب، شام،  فارس، هند و ... به قدرت رسیدند.و از اولاد امام حسين (ع) نيز سلاطين صفويه به سلطنت رسيدند.

6- قومها تو را حمد خواهند گفت، مي دانيم كه نام آن بزرگوار احمدو محمد ولقب آن بزرگوار محمود است گذشته از اين در طول تاريخ كسي را سراغ نداريم كه همچون پيامبر اسلام مورد ستايش دائمي و هميشگي قرار گرفته باشد  شخصيتي كه هر شبانه روز  چند بار نامش در اذان، اقامه و نماز به عظمت و بزرگي ياد مي شود .

[1] - كتاب مقدس ، 1904. م

اسلام به نوعی به پلورالیسم دینی معتقد است برخلاف مسیحیت که انحصار طلب است و تنها راه نجات از غضب و خشم خدا (آتش دوزخ) را ایمان به مسیح می داند.

خداوند متعال در قرآن کریم در ایه شریفه 62 می فرماید: ان الذین آمنوا و الذین هادوا و النصاری و الصابئین من آمن بالله و الیوم الاخر و عمل صالحا فلهم اجرهم عند ربهم و لاخوف علیهم و لا هم یحزنون.

از مسلمانان و یهودیان و مسیحیان و ستاره پرستان،... هر کس به خدا و روز رستاخیز ایمان آورد و اعمال نیک و شایسته انجام دهد همانا پاداش اعمالش با خداوند است و هیچ ترس و حزنی از روز جزا به خود راه ندهد.

 طبق نظریه تکامل تدریجی داروین تمامی موجودات با گذشت زمان تکامل یافته اند و به شکل امروزی در آمده اند این نظریه تقریبا در دید اول قابل قبول به نظر می رسد اگر بر طبق متون دینی بپذیریم که طوفان حضرت نوح تمام کره زمین را فراگرفت و به دستور خداوند حضرت نوح از هر حیوانی یک جفت در کشتی قرار دارد با این حال با تنوع جانوری موجود بر روی خشکی (صرف نظر از حیوانات آبزی) تقریبا محال است که حضرت نوح توانسته باشد از تمام میلیونها حیوان موجود یک جفت در کشتی قرار دهد و عقلا محال خواهد بود که کشتی ایشان دارای چنین وسعت و بزرگی باشد که ضرفیت تمام این حیوانات را داشته باشد پس در بعد حیوانی می توان به ضرس قاطع نظریه تکامل تدریجی داروین را قبول کرد.

اما در بعد انسانی: همه می دانیم که بیشترین تاریخی که از عمر حضرت آدم و خلقت ایشان در دست است 25 هزار سال قبل است و حتی برخی 12 هزار و 8 هزار سال قبل را زمان خلقت حضرت آدم می دانند اما در این میان وجود فسیل های انسانهای اولیه مربوط به 6 میلیون سال قبل و یا 2 میلیون سال قبل در دره نئاندرتال اروپا و یا کشف انسانهایی که تمام پوشش بدنی آنها همچون خرسها و میمونها پر از مو بوده و در قطب جنوب زندگی می کردند انسان را به تشکیک در پذیرش سخن کتب دینی وا می دارد چنانچه قد کنونی انسان در حدود 160 سانتیمتر است ولی قد انسانهای اولیه که فسیل هاشان در طول هزاران و میلیون ها سال قبل می زیستند متفاوت بوده که از 15 متر تا 50 سانتیمتر قد انسانهای بالغ آن دوره ها بوده.

با تاملی کوتاه در قرآن کریم آیات 30 تا 33 سوره بقره انسان را از شک خارج می سازد و داروین را به عنوان دانشمند برجسته تحسین می کند.

آری خداوند متعال در سوره بقره به صراحت از چند مطلب سخن می گوید نخست می فرماید که:

و اِذ قالَ رَبُکَ لِلملائِکَهِ اِنِّی جاعِلٌ فِی الاَرضِ خَلیفَه، قَالوا اَتَجعَلُ فیها مَن یُفسِدُ فیها وَ یَسفِکُ الدِماء........ قالَ اِنِّی اَعلَمُ مالا تَعلَمون و زمانی که پروردگار تو به ملائکه فرمود می خواهم انسان را به عنوان خلیفه و جانشین خود در روی زمین قرار دهم ملائکه سخن به اعتراض گشودند که آیا می خواهی کسی را خلق کنی که قتل انجام دهد و خون بریزد؟ و خداوند فرمود من می دانم آنچه که شما نمی دانید. (سوره بقره 30)

سخن اول اینجا است که خداوند متعال هنور انسان را خلق نکرده بود پس فرشته ها از کجا می دانستند که انسانی که خداوند می خواهد خلق کند در روی زمین فساد خواهد کرد و خون خواهد ریخت؟ در حالی که ملائکه دارای علم غیب نبودند و این مطلب را آیه بعدی به صراحت بیان می کند.

وَ عَلَّمَ الآدَمَ الاَسماءَ کُلُها ثُمَّ عَرَضَهُم عَلی الملائِکَه فقال اَنِبئونی بِاَسماءِ هوُلاءِ اِن کُنتُم صادقین: و خداوند تمامی اسامی را به آدم آموخت و سپس به فرشتگان عرضه کرد و فرمود اگر شما راست می گویید این  اسامی را برای من باز گو کنید؟ (بقره 31)

قالوا سُبحانَ اللهِ لا عِلمَ لَنا اِلّا ما عَلَّمتَنا......: گفتند بارخدایا ما علمی نداریم مگر آنچه که شما به ما آموخته ای.(بقره 32)

این آیات به عدم علم و آگاهی فرشته ها نسبت به انسان اشاره می کند. اما سئوال اساسی اینجا است که فرشتگان با این که علم و آگاهی نسبت به آینده نداشتند از کجا می دانستند که انسانی که قرار است خلق شود در روی زمین قتل و فساد راه خواهد انداخت؟

روايتي از امام علي(ع) نقل شده، حاصلش اين است كه: «خداوند وقتي اراده كرد آدم را بيافريند، از عمر زندگي جن و نسناس بر روي زمين هفت هزار سال گذشته بود كه آدم را از ميان طبقات آسمان‏ها بيرون كشيد و به ملائكه فرمود: به ساكنين زمين از جن و نسناس نظركنيد...»، (بحارالانوار، ج 11، ص 103، نشر بيروت، موسسه وفاء).

امام علي(ع) در پاسخ كسي كه درباره مخلوقات قبل از آدم سؤال كرده بود، فرمود: «بله، خداوند در آسمان و زمين، مخلوقاتي داشت كه او را تسبيح مي‏كردند. سپس ملائكه روحاني را خلق نمود، و آن گاه جنّيان روحاني را كه داراي بال بودند، آفريد كه از ملائكه پايين‏تربودند... و بعد مخلوقاتي را پايين‏تر از جن آفريد كه ابدان و ارواح داشتند؛ ولي بي بال بودند. اين‏ها كه مي‏خورند و مي‏آشامند، نسناس‏اند و به خلق جنّ شباهت دارند و در عين حال از انس  (انسان) به شمار مي‏آيند...». (بحارالانوار، ج 54، ص 323).

خداوند متعال قبل از خلقت انسان 6 نسل از حیوان دو پا را آفرید و انسان هفتمین نسل از این موجود دو پا و کاملترین آن است و انسانهای قبل از ما به نسناس معروف بودند که اندازه حجم مغزشان یک چهارم مغز انسان امروزی بوده و جثه ای بزرگ داشتند که دل کوهها را می شکافتند و برای خود خانه درست می کردند. آری ملائکه با دیدن آن 6 نسل سابق از انسانهای اولیه گمان می کردند که انسان دو پایی که خداوند می خواهد دوباره بیافریند همان انسانهای اولیه و نسناسها هستند که در زمین قتل و فساد راه خواهند انداخت!

پس فسیلها و بقایای یافت شده از انسانهای اولیه در نقاط مختلف دنیا ربطی به نسل امروز انسان ندارد و تمام انسانهای موجود از نسل حضرت آدم و حوا می باشند و نظریه تکامل تدریجی داروین گرچه درست است ولی شامل انسان نمی شود

البته اگر داروین مسلمان بود و دسترسی به معارف کتاب علمی قرآن داشت یقینا نظریه اش را در مورد انسان کامل می کرد.  و لی صد افسوس که ایشان مسیحی بوده و در کتاب مقدس مسیحیان که نه از جانب خدا بلکه دست نوشته انسانهای عادی و معمولی است هیچ نشانی از علم و حکمت نیست و صرفا کتابی تاریخی است که در صدد کشف وقایع زندگی حضرت عیسی است.

اَلَم نَجعَلِ الاَرضَ مِهَادا وَ الجِبَالَ اَوتَادَا (سوره نباء 6،7)

آیا ما زمین را گاهواره شما و کوهها را میخهای ثبات آن قرار ندادیم.

در این آیه خداوند متعال به کیفیت خلقت کوهها و زمین اشاره می فرماید که زمین با اینکه دارای حرکت انتقالی و چرخشی است و در درون زمین هسته زمین دینامیک است با این حال همچون گهواره ای مایه آرامش اهل خود است و در این میان کوهها همچون میخ هستند برای حفظ تعادل زمین.

ما می دانیم که علاوه بر دو حرکت زمین به دور خود و خورشید که نیروی جاذبه زمین مانع به هم خوردن تعادل اشیاء و ساکنان آن است و همچون گهواره ای آرام و بدون تکان است، هسته زمین نیز کاملا دینامیک و فعال است و مواد مذاب آن در هسته در حال حرکت هستند که باعث بروز گسل ها و زلزله ها در روی زمین می شود.

مواد مذاب هسته زمین در پی حرکت به سمت بیرون لایه محکم و یکپارچه بازالت را میشکافد و همانند آتش فشان از دل زمین فوران می کند که باعث پیدایش کوهها می شود البته دو نوع کوه داریم کوههای رسوبی و کوههای آتشفشانی منظور قرآن از کوههایی که میخهای زمین هستند همان کوههای آتشفشانی است.

طبق نظر علم زمین شناسی در دوره های قبل زمین شناسی شکل و نظم قاره های زمین به این نحو نبود و در ابتدا به صورت یکپارچه بود که بعد ها در اثر تکان های هسته زمین و فعالیت مواد مذاب باعث جدا شدن سطح های اقیانوسی و جدا شدن قاره­ها از همدیگر شد. در دوره های ابتدایی زمین­شناسی صحرای عربستان قطب جنوب کره زمین بود که اکنون دانشمندان آثار یخچالهای آن دوره را پیدا کرده اند و درست در مرکز مغناطیسی زمین کعبه بنا شده است (که در روایات اسلامی  به خوابیدن به سمت قبله برای جریان بهتر گردش خون سفارش شده) پس از جدایی این قاره ها از همدیگر به دلیل تحرک هسته زمین نظم موجود این قاره ها به هم می خورد که خداوند متعال برای حفظ تعادل سطح زمین همین مواد مذاب را که لایه بازالت را شکافته و به بیرون فوران می کرد به صورت کوه در آورد؛ مواد مذاب روی هم انباشته شده و به شکل کوههای آتشفان امروزی سرد شدند در حالی که متصل به لایه یکپارچه، ثابت و محکم بازالت بودند که در تکانهای بعدی زمین مانع به هم خوردن نظم و شکل قاره­ها شد.

آری خداوند متعال حکیم و قادر است و قرآن کتاب همیشه جاوید خداوند کتابی است علمی محکم و وزین و معجزه عظیم پیامبر اسلام حضرت محمد صلی الله علیه و آله و صلم.

در مطلب بعد در مورد نظریه تکامل تدریجی داروین و دیدگاه قرآن خواهم نوشت.

نِساءُکُم حَرثٌ لَکُم فَاتُوَا حَرثَکُم اَنَّا شِئتُم (بقره223)

زنان شما کشتزار شمایند پس به کشتزار خود در آیید هر آنچه خواهید.

شاید در ابتدای نظر این آیه کمی غیر قابل فهم و زشت به نظر رسد ولی همانند سایر آیات قرآن که با کمی تدبر و تامل می توان به علم و حکمت خدا پی برد.

دین مبین اسلام اهمیت و ارزش فراوانی به آمیزش جنسی زن و شوهر داده و آن را مایه آرامش و ارضای روحی و بقاء نسل بشر قرار داده و در روایات اسلامی تاکید فراوانی بدان شده.

قرآن رحم و بستر رشد و نمو جنین را به کشتزار تشبیه کرده چنانچه هر آنچه که در کشتزار بکاری همان را درو خواهی کرد. در آمیزش با همسر هم مرد می تواند محصول زندگیشان خود تعیین کند همچنانکه پزشکان امروزه به این مطلب صحه گذارده اند که اگر مرد در چند ماه مانده به انعقاد نطفه از غذاهای پتاسیم دار استفاده کند کودکش پسر و اگر از غذاهای کلسیم دار استفاده کند کودکش دختر خواهد بود. قرآن همین مطلب را با بیانی شیوا و مثالی روشن بیان کرده و فرموده رحم همسر همانند کشتزاری برای شوهرانشان است.