کتاب مقدس چیست؟ تالیف: پروفسور کارل لوفمارک، ترجمه محمد کاظم شاکر صفحه 47.

پنج کتاب اول عهد عتیق که به تورات معروف است به موسی نسبت داده می شود و تا همین اواخر بسیاری از یهودیان و مسیحیان باور داشتند که واقعا توسط موسی نوشته شده است اما اکنون دانشمندان این عقیده را رها کرده اند زیرا محتویات آن ها با افکار نویسندگان عهد قدیم که در قرون اولیه بعد از موسی زندگی می کرده اند سازگاری ندارد.[1] و بعلاوه در آن ها ناهمگونی ها و تناقضاتی دیده می شود که گویای آن است که چندین نویسنده داشته است؛ نویسندگانی که کارشان نسخه برداری بوده و بعدا توسط ویرایش گر دیگری تنظیم شده و کنار هم قرار گرفته است.[2] از این رو در داستان خلقت دو روایت دیده می شود.... ادامه دارد.

[1]- به طور مثال عبارت «پیش از اینکه در اسرائیل پادشاهی روی کار آید» (سفر پیدایش 31/36) باید در زمانی نوشته شده باشد که پادشاهانی در میان اسرائیل بوده اند. و آن مربوط به زمانی بسیار متاخرتر از زمان موسی است. نویسنده سفر اعداد می گوید که موسی متواضع ترین مرد روی زمین بود(اعداد، 3/12) اگر موسی خودش این مطلب را نوشته باشد این برخلاف تواضع است، بلکه باید گفت که او فردی متکبر بوده است. همیشه بر این نکته تاکید می شود که موسی را نمی توان نویسنده فصل پایانی از آخرین کتاب قانون (تثنیه، باب 34) دانست، چرا که این فصل بیان می کند که چگونه موسی مرد و در دشت موآب دفن شد و تا به امروز کسی محل دفن او را نمی داند! (تثنیه، 6- 5/34) و نیز می گوید که مردم چگونه به مدت سی روز برای او عزاداری کردند.

 [2]- اسامی نویسندگان کلیه کتب عهد عتیق روشنی و معلوم نیست واغلب به اشخاصی منسوب است که نمی توان در صحت و سقم آن نظریه قاطعی ابراز نمود. تورات و سایر آثار عهد عتیق تا آنجا که نوشته شده بود بعد از تصرف اورشلیم توسط بخت النصر (586 ق.م) و خرابی بیت المقدس و سوزاندن تابوت عهد به کلی از میان رفت و پس از مراجعت یهود از اسارت بابل و سکونت مجدد آنان در فلسطین عزرای کاهن که حاکم سیاسی و پیشوای مذهبی آنان بود به امور دینی و اجتماعی این قوم سروسامان داد و این کتب را نیز برای بار دیگر جمع آوری و تدوین نمود. اما اینکه از چه منابعی و مدارکی استفاده نموده به هیچ وجه روشن نیست با این حال عده ای معتقدند که تورات و سایر کتب عهد عتیق به تدریج در ازمنه مختلف به وسیله افراد متفاوت نوشته شده است. (ر.ک: معرفی کتب آسمانی، حسام نقبائی، ص 47-48) (مترجم)