بیایید به مسیح ایمان بیاوریم

پشت پرده ساخته شدن بابانوئل

aryus — Tue, 08 Dec 2009 20:26:19 GMT

كاردينال "راينهارد ماركس، بابانوئل يا "سانتا كلوز" شخصيت جهانى مسيحيان را ساخته و پرداخته سرمايه‌دارى دانسته و خواستار جايگزين شدن اين نماد با نماد "سانتا كلاوس" راهب فقيرى كه زندگى خود را وقف فقرا نمود، شده است.

با نزديك شدن به جشن‌هاى كريسمس و سال نوی ميلادى، كاردينال راينهارد ماركس، بابانوئل يا "سانتا كلوز" شخصيت جهانى مسيحيان را ساخته و پرداخته سرمايه‌دارى دانسته و خواستار از بين بردن اين نماد شده است.

به گزارش پرس.تى.وى – بيروت، كاردينال "راينهارد ماركس، بابانوئل يا "سانتا كلوز" شخصيت جهانى مسيحيان را ساخته و پرداخته سرمايه‌دارى دانسته و خواستار جايگزين شدن اين نماد با نماد "سانتا كلاوس" راهب فقيرى كه زندگى خود را وقف فقرا نمود، شده است.

كاردينال ماركس در مصاحبه خود با روزنامه "الگيماينه تسايوتونگ" كه در شهر مونيخ آلمان منتشر مى‌شود، گفت: «ما به شخصيت چاق و هيكلى كه ريش بلندى دارد و كاپشن قرمزى مى‌پوشد و تبليغ ولخرجى را مى‌كند، نياز نداريم. ما به جاى اين شخصيت بايد سالگرد وفات سانت كلاوس، قديس نيكولاس را در 6 دسامبر هر سال زنده نگه داريم، نه شخصيتى كه گاريش را گوزن‌ها به اين طرف و آن طرف مى‌برند».

وى افزود: «شخصيت بابانوئل يا سانتا كلوز آمريكايى، اولين بار توسط شركت كوكا كولا ساخته شد و اين شخصيت با ريش سفيد و بلند خود و با كاپشن قرمز خود در سال 1931 در تبليغات اين شركت ظاهر شد و به تبليغ نوشابه‌هاى اين شركت پرداخت».

كاردينال ماركس يادآورى كرد كه سانت كلاوس راهبى فقير و ساده زيست بود كه در استان ميرا در يكى از امپراطوري‌هاى جنوب رومانى در 100 كيلومترى جنوب آناتولی تركيه مى‌زيسته و تمام زندگى خود را وقف فقرا نموده است. وی بعدها در ايتاليا دفن و گفته مى‌شود كه جسد وى در سال 1087 ميلادى به سرت مى‌رود و سپس دوباره جسد وى به واتيكان بازگردانده مى‌شود

كاردينال راينهارد ماركس اضافه مى‌كند كليساى مسيحى در شرايط كنونى توانايى جايگزين كردن اين شخصيت حقيقى با شخصيت كوكا كولا را ندارد.

منبع: تابناک

خدایی که فرق بین کرم شب تاب را با ستاره نمی داند!!!

aryus — Mon, 07 Dec 2009 19:39:18 GMT

دوستان عزیز با دقت در متن کتاب مقدس زیر خود قضاوت کنید آیا به نظر نمی رسد که نویسنده این انجیل فرق بین کرم شب تاب را با ستاره نمی دانسته؟ اگر این متن الهام از جانب خدا باشد باید گفت چه خدای بی سوادی! خدایی که ادعا می شود خالق آسمانها و زمین است از مخلوق خودش خبر ندارد!!!

« و چون عیسی در ایام هیرودیس پادشاه در بیت لحم یهودیه تولد یافت ناگاه مجوسی چند از مشرق به اورشلیم آمده، گفتند : کجاست آن مولود که پادشاه یهود است زیرا ستاره ی او را در مشرق دیده ایم ... ناگاه ستاره ای که در مشرق دیده بودند پیش روی ایشان می رفت تا فوق آنجایی که طفل بود رسیده، بایستاد . و چون ستاره را دیدند بی نهایت شاد و خوشحال گشتند و به خانه در آمده طفل را با مادرش مریم یافتند » متی 2 : 1 - 11

با اندکی تامل و تدبر می توان به این نتیجه رسید که این اناجیل ربطی به خداوند متعال ندارد و دستنوشته های عده ای افراد کم سواد است.

نقد کتاب مقدس از دیدگاه پروفسور کارل لوفمارک استاد دانشگاه ولز انگلیس 2

aryus — Sun, 25 Oct 2009 16:30:34 GMT

کتاب مقدس چیست؟ تالیف: پروفسور کارل لوفمارک، ترجمه محمد کاظم شاکر صفحه 47.

پنج کتاب اول عهد عتیق که به تورات معروف است به موسی نسبت داده می شود و تا همین اواخر بسیاری از یهودیان و مسیحیان باور داشتند که واقعا توسط موسی نوشته شده است اما اکنون دانشمندان این عقیده را رها کرده اند زیرا محتویات آن ها با افکار نویسندگان عهد قدیم که در قرون اولیه بعد از موسی زندگی می کرده اند سازگاری ندارد.[1] و بعلاوه در آن ها ناهمگونی ها و تناقضاتی دیده می شود که گویای آن است که چندین نویسنده داشته است؛ نویسندگانی که کارشان نسخه برداری بوده و بعدا توسط ویرایش گر دیگری تنظیم شده و کنار هم قرار گرفته است.[2] از این رو در داستان خلقت دو روایت دیده می شود.... ادامه دارد.

[1]- به طور مثال عبارت «پیش از اینکه در اسرائیل پادشاهی روی کار آید» (سفر پیدایش 31/36) باید در زمانی نوشته شده باشد که پادشاهانی در میان اسرائیل بوده اند. و آن مربوط به زمانی بسیار متاخرتر از زمان موسی است. نویسنده سفر اعداد می گوید که موسی متواضع ترین مرد روی زمین بود(اعداد، 3/12) اگر موسی خودش این مطلب را نوشته باشد این برخلاف تواضع است، بلکه باید گفت که او فردی متکبر بوده است. همیشه بر این نکته تاکید می شود که موسی را نمی توان نویسنده فصل پایانی از آخرین کتاب قانون (تثنیه، باب 34) دانست، چرا که این فصل بیان می کند که چگونه موسی مرد و در دشت موآب دفن شد و تا به امروز کسی محل دفن او را نمی داند! (تثنیه، 6- 5/34) و نیز می گوید که مردم چگونه به مدت سی روز برای او عزاداری کردند.

[2]- اسامی نویسندگان کلیه کتب عهد عتیق روشنی و معلوم نیست واغلب به اشخاصی منسوب است که نمی توان در صحت و سقم آن نظریه قاطعی ابراز نمود. تورات و سایر آثار عهد عتیق تا آنجا که نوشته شده بود بعد از تصرف اورشلیم توسط بخت النصر (586 ق.م) و خرابی بیت المقدس و سوزاندن تابوت عهد به کلی از میان رفت و پس از مراجعت یهود از اسارت بابل و سکونت مجدد آنان در فلسطین عزرای کاهن که حاکم سیاسی و پیشوای مذهبی آنان بود به امور دینی و اجتماعی این قوم سروسامان داد و این کتب را نیز برای بار دیگر جمع آوری و تدوین نمود. اما اینکه از چه منابعی و مدارکی استفاده نموده به هیچ وجه روشن نیست با این حال عده ای معتقدند که تورات و سایر کتب عهد عتیق به تدریج در ازمنه مختلف به وسیله افراد متفاوت نوشته شده است. (ر.ک: معرفی کتب آسمانی، حسام نقبائی، ص 47-48) (مترجم)

نقد کتاب مقدس از دیدگاه پروفسور کارل لوفمارک استاد دانشگاه ولز انگلیس 1

aryus — Sat, 17 Oct 2009 18:38:00 GMT

بسمه تعالی در رابطه با نقد کتاب مقدس مطالب فراوانی نوشته شده که هر نویسنده از زاویه ای کتاب مقدس را مورد نقادی قرار داده اما مطالب پیش رو را من از کتاب «کتاب مقدس چیست» نوشته کارل لوفمارک (استاد دانشگاه ولز انگلیس) که خود مسیحی الاصل است و با دیدگاه عقلی یک انسان مسیحی کتاب مقدس دین خودش را مورد نقادی قرار داده انتخاب کرده و به معرض دید دوستان عزیز قرار می دهم.

کتاب مقدس را به دو گونه می توان مطالعه کرد.

1. مطالعه این کتاب با ذهنیت اینکه این کتاب کلام خداوند است و نباید در صحت و سقم و عقلی و غیر عقلی بودن این کتاب کوچکترین شکی به خود داشته باشم و هر آنچه که نوشته باید بدون چون و چرا بپذیرم.

2. مطالعه کتاب مقدس با نیت بررسی عقلی و علمی مطالب آن و رویکردی تحقیقی

گرچه برخی از مسیحیان می پندارند که ما باید به این کتاب بی چون چرا ایمان داشته باشیم و هیچ گونه سئوال و پرسشی در مورد صحت و سقم مطالب آن و شخصیت تاریخی نویسندگان و یا تناقضات موجود در آن سخن نگوییم.

اما عقل آدمی اقتضا می کند که با دیدی عالمانه و عاقلانه به هر کتاب و سخنی نظر افکند و هر سخنی را بدون ارائه دلیل و سند و مدرک نباید پذیرفت.

در نامه دوم تیموتائوس، باب 3، فراز 16: پولوس نگارنده نامه ادعا می کند که تمام بخش های کتاب مقدس را خداوند الهام کرده است. بنابر این گرچه خداوند به طور مستقیم این کتاب را ننوشته اما از آنجا که با الهام از جانب او پدید آمده، می توان گفت که حقیقتا او نویسنده آن است!!!

اصولا به چه دلیل ما باید به نویسندگانی اعتماد کنیم که درباره آنها بسیار کم می دانیم؟

پولوس و دیگر نویسندگان کتاب مقدس چه کسانی هستند و چه سرگذشتی داشتند؟

چرا خداوند خودش را و کلامش را فقط به پولوس و دیگر نویسندگان این کتابها نمایانده و به آنها الهام کرده؟

اگر خدا می خواست خودش را به انسان بنمایاند، او خودش را به همه انسانها معرفی می کرد، همانطوری که خورشید هر روزه و برای همه افراد آشکار می شود نه اینکه او خودش را فقط برای گروه اندکی از انسانهای دوران گذشته آشکار کند.

این پرسشها و هزاران پرسش دیگر که تا کنون بدون جواب مانده و جز توجیه پاسخی نشنیده ایم.

به هر حال در ادامه و پستهای بعدی به بررسی این پرسشها و طرح آنها خواهیم پرداخت.

رمز داوینچی

aryus — Fri, 02 Oct 2009 18:48:28 GMT

خوانندۀ محترم، شاید نام دن براون و کتاب او بنام "رمز داوینچی" را شنیده و یا آنرا خوانده باشید. این کتاب که برای ماهها در صدر لیست پرفروشترین کتب دنیا قرار داشته و بسیاری از شبکه های تلویزیونی برنامه هایی را به آن اختصاص داده اند، به اکثر زبان های دنیا از جمله فارسی ترجمه شده و بحث های بسیاری در اطراف آن در گرفته اخیرا نیز دو فیلم به نام رمز داوینچی یک و دو بر اساس این کتاب به تصویر کشیده شده که با اعتراض و پرخاشگری کلیسا مواجه شد. شاید بسیاری از دوستان نام این فیلم یا این کتاب و نویسنده اش را شنیده باشند ولی از محتوای کتاب یا فیلم نا آگاه باشند و این سئوال در ذهنشان باشد که موضوع این فیلم و کتاب چیست؟ و چرا کلیسا با این شدت فیلم و کتاب را تحریم کرد؟! برای اینکه این دوستان به راحتی بتوانند تقریبا از محتوا و متن کامل این جریان آگاه شوند عمده سخنان و گفته های دن براون را در قالب 28 بند آماده و تقدیم دوستان عزیز می کنم امید است با مطالعه این بندها بیشتر و پیشتر به حقیقت مسیحیت امروز پی ببرید و مطلع شوید که مسیحیت امروز عمدتا بر پایه مطالب غیر عقلی و باور نکردنی و اسطوره ای به عاریت گرفته شده از داستانها و افسانه های ملل و ادیان کهن شکل گرفته که حتی اندیشمندان مسیحی باور کردن اعتقادات افسانه ای آن را برای خود سخت و مشکل می دانند و بیشترین هجمه اعتراضات به خرافات و اعتقادات افسانه ای این دین از درون آن و از میان اندیشمندان و دانشمندان آن صورت گرفته است.

گرچه مطالب این نویسنده در برخی نقاط (همچون داستان مریم مجدلیه) و ... مخالف اعتقادات راستین اسلامی است.

دن براون (داوینچی) مینویسد:

1. قبل از تشکیل شورای نیقیه 1 شاگردان مسیح او را مردی صالح، قدرتمند و انسانی فانی میدانستند.

2. مقام عیسی مسیح بدستور کنستانتین در حدود چهارصد سال بعد از مرگ ارتقا یافت و تا آن تاریخ همۀ پیروانش او را فانی میدانستند )صفحۀ 234 (. در تاریخ مسیحیت تا تشکیل شورای رهبران کلیساها در نیقیه در سال 325 میلادی، شاگردان و پیروان عیسی مسیح او را پیامبری فانی میدانستند و او اگر چه فردی برگزیده و قدرتمند بود ولی هیچ امتیاز خاص دیگری نداشت.

3. در سال 325 میلادی در شهر نیقیه ) Nicea ( واقع در ترکیۀ کنونی، شورای رهبران کلیساها که در فکر تمرکز قدرت و یگانگی بودند عیسی مسیح "مقدّس"ی آفریده و بهمراه او متونی پدید آوردند که قبل از آن هرگز در بین مسیحیان موجود نبود و کنستانتین عده ای را مأمور کرد تا با تعویض و تحریف نوشتارهای مقدّس مسیحی، عیسی مسیح را به خدائی برسانند.

4. کنستانتین بت پرستی بود که در بستر مرگ تعمید گرفت.

5. کنستانتین برای نیل به مقاصد سیاسی خود روز عبادت را از شنبه به یکشنبه تغییر داد و فقط چهار انجیل را معتبر دانست.

6. در مسیحیت هیچ اصالتی وجود ندارد. قبل از مسیح، میترا فرزند خدا و نور عالم نامیده میشد. میترا در 25 دسامبر متولد شد، پس از مرگ در مقبره ای سنگی دفن شد و روز سوم از قبر قیام کرد. )صفحه 232 (

7. در مسیحیت داستانهای معجزات مسیح مثل تبدیل آب به شراب، راه رفتن بر روی آب و بالاتر از همه قیام از مردگان، و همچنین بسیاری از مراسم کاتولیک ها از اساطیر مصریان، یونانیان و بت پرستان پیش از مسیحیت به عاریت گرفته شده است.

8. کلیسای اولیه نیاز داشت برای ارضای جهانیان عیسای پیامبر را بمرحلۀ الوهیت برساند. باین منظور تمام نوشتارهائی را که زندگی حقیقی مسیح را شرح میداد از عهد جدید خارج کرد ولی متأسفانه از نظر اولیای این امر، نتوانست جملگی آنها را نابود کند و یک اثر زنده یعنی مریم مجدلیه و ازدواج او را با عیسی مسیح که نکته ای تاریخی است، جا گذاشت. )صفحه 244)

9. بر طبق عقاید روحانیون یهودی، مرد یهودی میبایست ازدواج کند و عیسی هم که یهودی بود از این قاعده مستثنی نبود و فقط روحانیون یهودی بودند که میتوانستند فردی را از ادای این وظیفه معاف کنند.

10. مسیح میخواست مریم مجدلیه در رأس کلیسای او باشد و بعنوان الهه مورد پرستش قرار بگیرد ... او از اولاد بنیامین بود.

11. مسیح مظهر صلح و صفا بود و در ضمن پایه گزار برابری زن و مرد شمرده میشد این بود که وقتی او را گرفتند رهبری نهضتش را به همسر حامله اش مریم مجدلیه واگزار کرد )صفحه 244 و 248 (.

12. شاگردان مسیح از اینکه او مریم را بیشتر از آن ها دوست داشت ناراحت بودند و از او سوال میکردند چرا او را بیشتر از همۀ ما دوست داری؟ )صفحه 246 (.

13. تا امروز مریم مجدلیه بعنوان الهه، جام مقدّس، مادر مقدّس و ... ستایش و عبادت میشود. او که در هنگام به صلیب کشیدن عیسی آبستن بود و جانشینی اش باعث کدورت خاطر پطرس شده بود )که خودش را جانشین مسیح میدانست(، برای آنکه طفلش از عیسی را از هر گزندی مصون بدارد چاره ای جز فرار از اورشلیم نداشت. مریم مجدلیه با کمک عموی مورد اعتماد عیسی بنام یوسف رامه ای مخفیانه به فرانسه امروزی که در آن ایام "گل" ) Gaul ( نامیده میشد فرار کرد و به جامعۀ یهودی آنجا پناه آورد و تا آخر عمر آنجا بود و در آنجا فرزندش بدنیا آمد.

14. کلیسا برای حفظ اسرار ازدواج عیسی و مریم متعهد شد و در این زمینه صومعه صیون اولین گروه "مذهبی_رزمی" را بنام "سلحشوران معبد"Knights Templar تشکیل داد.

15. گروه "سلحشوران معبد" توسط پاپ کلمنت پنجم زیر فشار قرار گرفتند و از هم پاشیدند. علت آن بود که تمپلرها که از اسرار ازدواج عیسی و مریم مطلع بودند و معنای حقیقی "جام مقدّس" را میدانستند از پاپ اخاذی میکردند. باین جهت پاپ همۀ آنها را دستگیر و بجرم مرتد بودن زنده زنده سوزاند.

16. با انهدام تمپلرها نگهبانی از اسرار مقدّس به صومعۀ صیون محول شد.

17. بر طبق اسناد کتابخانۀ ملی پاریس در سال 1099 انجمنی سرّی بنام "صومعۀ صیون" Priory Of Sion برای حفظ و نگهداری اسرار مهمی تشکیل شد. این سرّ مهم ازدواج عیسی میسح با مریم مجدلیه و تولد فرزند آنها "سارا" بود که اعقاب او خاندانهای سلطنتی اروپا یعنی سلسلۀ پادشاهی مرووینیانِ 6 فرانسه را تشکیل دادند. )صفحۀ 255 (

18. مرووینیان ها موسس پاریس 7 هستند. )صفحۀ 257 (

19. میتوان بجای دید معمول به "جام مقدس" ) Holy Grail پیاله ای که مسیح در شام آخر از آن نوشید(، مریم را بعنوان "ظرف محتویِ حیات )یعنی اولاد عیسی( در نظر گرفت .

20. جستجوی جام مقدّس در واقع تلاشی است برای یافتن و زانو زدن در برابر استخوانهای مریم که قرنهاست توسط این جامعهٌ سرّی حفظ شده است...از همین رو مریم بعنوان "زن مقدّس" یا "جام مقدّس Holy grail " معروف شد.

21. در روزگاران اولیه مراسمی جنسی در معبد یهودیان انجام میشد. )صفحۀ 309 (

22. مریم مجدلیه عضو گروهی بود که خدایان مؤنث را عبادت میکردند.

23. لفظ چهار حرفی مقدّس Y H W H که یهودیان احترام خاصی برای آن قائلند و آن را نام خداوند میدانند در حقیقت از لغت یهوه Jehovah گرفته شده که خود ترکیبی دو جنسه حاصل ادغام "یا"ی مذکّر masculine Jah و "حوا"ی مؤنث)زن آدم( است. )صفحه 309 (

24. یهودیان قدیم عقیده داشتند که قدّس الاقدّاس معبد سلیمان جایگاه نزول خدا و همینطور شریک برابر مؤنث او بنام شکینا Shekinah بود.

25. کتاب مقدّس.....چندین بار ترجمه و دستکاری شده و هیچ تاریخ مسلمی از نسخۀ اصلی و قطعی آن در دست نیست )صفحۀ 231 (.

26. که هزاران کتاب در بارۀ زندگی او نوشته شده و بیش از هشتاد انجیل از او یاد کرده )صفحه 231 ( ولی فقط چهار انجیل در سال 325 از سوی امپراتور کنستانتین پذیرفته شده و رایج است.

27. کتب مقدّسه مسیحی و یهودی را خدا ننوشته و نویسندگانی در طول قرون گذشته نوشته و ترجمه کرده اند )صفحۀ 231 ( و مسلمأ در این دوران طولانی بخش هائی از آن مورد تجدید نظر، محو و یا افزایش قرار گرفته و مسخ شده است. کتاب مقدس محصول انسان است... نه خدا.

28. عهد جدید شهاداتی نادرست است )صفحه 345 ( و بر اساس جعلیات استوار است )صفحه 341 (

اعتقاد به تثلیث در ادیان جهان

aryus — Sat, 26 Sep 2009 19:34:18 GMT

تردید نیست که مسیحیان، نو پردازِ تئوری «تثلیث» نبوده‌اند و عقیدة مزبور در مذاهب کهن در میان مشرکان هند و مصر و یونان سابقه داشته است. در هند قدیم و آیین ودایی[1]، پندار تثلیث بنام: «تریمورتی Trimourti» شهرت داشته که در زبان سانْسْکریت از دو کملة «تری» بمعنای «سه» و «مورتی» بمعنای أشکال یا أقانیم[2] ترکیب یافته است. این اقنوم‌های سه گانه که در عین کثرت، با یکدیگر وحدت داشتند! «برهما Brahma» و «ویشنو Vishnu» و «شیوا Shiva» نامیده می‌شدند. «برهما» بزعم هندوها، خالق موجودات و کارپرداز آفرینش بوده است، و «ویشنو» حافظ و نگهبان موجودات بشمار می‌رفته، و «شیوا» هلاک و فنای آنها را بر عهده داشته است*. هندوان، این هر سه اقنوم را یگانه و متّحد می‌پنداشتند و با رمز (الف، واو، میم) بصورت: «اوم Oum» از آنها یاد می‌کردند و این رمز را محترم و ارجمند شمرده و در معابد خود، بهنگام نماز و پرستش بر زبان می‌آوردند[3]. بنابر آنچه محقّقان آورده‌اند «ویشنو» و «شیوا» نزد پیروان بعنوان آیین ودایی، دو صفت یا دو صورت از ذات یگانة برهما بشمار می‌آمدند و «ویشنو» بعنوان فرزند «برهما» که از سوی پدر مأموریّت یافته، در عالم بشری جلوه‌گر شد و بشکل «کریشنا» رهبرِ بزرگِ هندوان ظهور کرد.![4]

[1]- ودا، نام کتاب قدیمی و مقدّس هندوها است.

[2]- کلمه (أقانیم) جمع اقنوم است که واژه‌ای سریانی بوده و بمعنای «اصل» و «شخص» بکار می‌رود.

* نام دیگر این خدای هندو! «رودرا» است.

[3]- به کتاب: «نه گفتار در تاریخ ادیان، اثر علی اصغر حکمت، جلد اوّل، صفحة 85 و نیز به کتاب: «ایمان و عقل Faith & Reason» اثر هلسلی ستونس، صفحه 78 نگاه کنید.

[4]- به کتاب: «خرافات در تورات و دیگر مذاهب “Bible Myths and Their Pariles In Other Religions” تألیف دوان بنگرید.

رابطه عقل و وحی

aryus — Mon, 17 Aug 2009 15:24:18 GMT

موضوع یاد شده تاریخى طولانى داشته و از دیرباز، همواره ذهن اندیشمندان دینی را به خود معطوف داشته و از دیدگاه‏هاى متفاوتى بدان پاسخ داده شده است،همچون:

اخذ جانب وحى و نفى عقل

این دیدگاه به ترتولیان کارتاژی منسوب است. این سخن معروف اوست که «ایمان مى‏آورم، چون امرى بى‏معناست».

اصالت‏ بخشى به وحى و عقل را در خدمت فهم وحى دیدن (آگوستین و آنسلم)
تفوق عقل بر وحى (ابن رشد)
تعاضد عقل و وحى (توماس آکوئیناس و دیگران) که خود تفسیرهاى گوناگونى دارد.
تعاون بین عقل و وحی ، دیدگاه اسلام

این حدیث معروف است که: « ماحکم به الشرع حکم به العقل »

در جهان مسیحیت گفته شده :

پیامبران مشاهدات و حالات شخصی خود را در قالب مفاهیم ذهنی عرضه کرده‏اند و در متن مشاهده، که تجربه وجدانی و علم حضوری است، استدلال بی‏مورد می‏باشد. در خارج از آن صحنه و واقعه وحیانی نیز سخنانشان عادی است، نه متنی مقدس. از اینرو، ما نباید از متون وحیانی انتظار استدلال داشته باشیم. این نظریه با سابقه طولانی خود، در فلسفه دینی قدیس آگوستین در قرن چهارم و پنجم میلادی به عنوان «تقدم ایمان بر فهم‏» نمودار شد و حاصل آن چنین بود که ایمان از راه لطف حاصل می‏شود و فهم، پاداش ایمان است. بنابراین، تاکید چنین بود: «در پی آن مباش تا بفهمی، بلکه ایمان بیاور تا بفهمی» بدین‏سان، وحی از عقل، ایمان می‏طلبیده و تقریبا در تمام دوران قرون وسطی، این شعار غالب بوده است.طبق این نگرش، عقل تنها خدمتگزار ایمان بود.

در قرن حاضر نیز، که تفکر دینی مبتنی بر تجربه درونی و گرایش‏های عرفانی، صحنه‏گردان اذهان اندیشمندان غربی شده است، ملاحظه می‏گردد که عقل جایگاهی ندارد و نمی‏توان از او تعیین کننده‏ترین سخن را شنید، وحی به سراغ انسان می‏آید ولی عقل راهی به سوی خدا و دریافت پیام او ندارد و سخن خدا از طریق سخن انسان به گوش می‏رسد. این پیشنهادی بود از سوی «کارل بارث» که هم راه را بر نقد تاریخی گریزناپذیر کتاب مقدس باز می‏گذاشت و هم شنیدن سخن خدا از طریق کتاب مقدس را مفهوم می‏ساخت.دیدگاهاگزیستانسیالیستی از مسیحیت مشابه همین نگرش، به شدت، مخالف عقل و عقل‏گرایی بود، بینشی که تمام اهتمامش این بود که عقل را به عنوان پیش‏فهم وحی طرد نماید و وحی را پاسخ سؤال‏های «وجودی‏» انسان می‏دانست.

ارائه این دیدگاه در مسیحیت و گسترش آن به دو دلیل است:

یکی، حل مشکل متون مقدس که هر روز با تحقیقات تازه، اصالتش مخدوشتر می‏شود و محتوای نابسامان و نامعقول آن قابل دفاع نمی‏نماید. از این‏رو، ناگزیر به سراغ برچسب تازه‏ای می‏گشته‏اند تا کسی از این اسطوره‏ها و دست‏ نوشته‏های معمولی تقاضای استدلال و سازگاری با عقل را نداشته باشد.
دوم، مشکل بزرگ دیگری است که مسیحیت‏ با آن درگیر است، فرقی میان کشف و الهام عارفان و وحی پیامبران‏علیهم‏السلام نمی‏نهد و هر دو را در یک قلمرو می‏بیند. بدین لحاظ، به این نتیجه می‏رسد که انتظار استدلال از مکاشفه پیامبرانه بی‏مورد است و مخاطبان هرگز نباید چنین توقعی داشته باشند.

منابع

ویلیام هوردرن، راهنمای الهیات پروتستان، ترجمه میکائلیان، ص‏67-160
ایان باربور، علم و دین، ترجمه بهاءالدین خرمشاهی، فصل پنجم
محمد علی فروغی، سیر حکمت در اروپا، فصل پنجم و ششم
اتیل ژیلسون، عقل و وحی در قرون وسطی، ترجمه شهرام پازوکی

برای مطالعه تکمیلی بخوانید

فرقه های مسیحی5

aryus — Sun, 12 Jul 2009 16:20:19 GMT

پیتیسم۲

از طرف دیگر توسعه پیتیسم آلمانی بر مبنای لوترینیسم که با نام اشخاصی مانند اسپنسر، فرانک و زینذندرف گره خورده است از آموزه سرنوشت مقدر روی برگرداند. اما آنطور که بررسی اسپنسر در مورد نفوذ پیتیسم انگلستان و هلند نشان می دهد و همچنین با توجه به آنچه بیلی در نخستین محفلش بیان کرد این توسعه در عین حال به هیچ وجه خارج از پیکره افکاری نبود که اوج منطقی آن اصل را به وجود آورد. به هر حال از نظر ما پیتیسم اشاعه نظارت و کنترل روشی بر سلوک فرقه های غیر کالوینیستی بود اما لوترینیسم لزوما این ریاضتگرایی عقلانی را عنصری بیگانه تشخیص داد و عدم ثبات در آیینهای پیتیستی آلمان ناشی از مشکلاتی بود که از این موقعیت ناشی می شد. اسپنسر افکار لوتری را با آموزه خاص کالوینیستی از کارهای نیک که برای رضای خدا انجام می گیرد به عنوان مبنای جزمی سلوک مذهبی منظم ترکیب کرد او همچنین به امکان اینکه مقربان درگاه خدا مرتبه ای نسبی از کمال مسیحیت را به دست می آورند ایمان داشت. اما نظریه اسپنسر از ثبات برخوردار نبود. او که شدیدا تحت تاثیر عرفان بود به نحو نسبتا ناباورانه ولی اساسا لوتری سعی کرد نوع منظم سلوک مسیحی را شرح دهد تا ضرورت آن را برای پیتیسم خاص خود توجیه کند. او یقین به رستگاری را از تقدیس نمی دانست بلکه آن را ناشی از ایده اثبات می پنداشت و همانطوری که قبلا بحث شد نظریه نسبتا غیر منسجم لوتر در باره ارتباط ایمان و عمل را پذیرفت.

اما دوباره تا جایی که عنصر عقلانی و ریاضتگرایی پیتیسم بر عنصر عاطفی آن برتری داشت بنیانهای فکری نظریه مورد نظرما جای خود را حفظ کرد این بنیانهای فکری عبارت بودند از:

1. توسعه متدیک به طوری که موجب توفیق شخصی در کسب فیض به مرتبه ای بالاتر و حتی بالاتر از یقین و کمال می شد. نشانه ای از فیض الهی بود.

2. قدرت پروردگار از طریق افرادی اعمال می شود که در چنین حالتی از کمال هستند. یعنی اگر آنها صبور باشند و کردار خود را تحت اسلوب انجام دهند خداوند آیات خود را به آنها عطا می کند به عقیده آ. اچ. فرانک کار برای یک تکلیف بهترین نمونه فعالیت ریاضتگرایی بود اینکه خداوند مقربان درگاهش را از طریق توفیق در کارهایشان رستگار می کند برای او و همچنین برای پیورتن ها انکار ناپذیر بود.

پیتیسم به عنوان جانشینی برای فرمان مضاعف انکاری را به وجود آورد که به شکلی اساسی مشابه کالوینیسم نسبتا معتدلتر بود این افکار حاکمیتی از برگزیدگان را که مبتنی بر فیض خاص خدا بود با تمام نتایج روانی آن که در بالا اشاره شد مستقر گردانید از جمله این افکار آیین به اصطلاح ترمینیسم است. که توسط مخالفان پتیسم به آنها نسبت داده شد. این آیین مدعی است که همه مردم از فیض الهی مستفیض می شوند ولی هر فرد فقط یک بار و در لحظه ای معین یا در برخی لحظات برای یک بار مستفیض می شود. حال اگر فرد از آن لحظه خاص غافل ماند جهان شمول بودن فیض در وضع او تاثیری نخواهد کرد و وضعیت او مانند وضعیت افرادی است که در آیین کالوینیستی مطرود خدا شده اند. عقیده ای که فرانک از تجربه شخصیش به دست آورد و در پیتیسم بسیار متداول و می توان گفت حاکم بود بسیار نزدیک به نظریه ای است که اشاره شد. این ایده حاکی از این است که توفیق الهی فقط در موقعیتهای خاص و معینی یعنی پس از توبه موثر واقع می شود بر طبق آیین پیتیسم چون تمام افراد نمی توانند چنین تجاربی داشته باشند افرادی که علی رغم استفاده از روشهای ریاضتگرا موفق به حصول آن تجربه نمی شوند از نظر فرد دوباره متولد شده یک مسیحی منفعل به حساب می آمدند. از طرف دیگر با ایجاد روشی برای تشویق توبه حتی حصول فیض الهی عملا به صورت یک فعالیت انسانی عقلانی در آمد.

طرز تصور زینذندرف از وضعیت مذهبیش هر چند در برابر حملات سنتگرایان مقاوم نبود. ولی عموما معطوف به نظریه ابزاری بود. به هرحال موضع آموزه ای این فرد مذهبی برجسته و شکاک قادر به تدوین صریح نکات مورد نظر ما نبود او بارها خود را نماینده مسیحیت لوتری- پائولین می دانستن و از این جهت با پتیسم جانسن و پیروانش از قانون مخالف بود. اما انجمن اخوت از زمان صدور بیانیه خود در سال 1729 عملا دیدگاهی را برگزید که از بسیاری جهات با حاکمیت کالوینیستی برگزیدگان شباهت داشت و علی رغم تعهد مکرر زینذندرف به لوترینیسم وی انجمن اخوت را قبول نمود و ترویج کرد. موضعگیری مشعور سال 1741 و نسبت دادن عهد عتیق به مسیح تا اندازه ای بیان عینی همان گرایش بود به هرحال از سه شاخه انجمن اخوت شاخه کالوینیستی و موراویان هر دو به پایه اخلاقی کلیسای اصلاح طلب را از آغاز پذیرفتند. و حتی زینذندرف با اظهار این عقیده به جان وسلی که اگر چه فرد قادر به تشخیص توفیق خود نیست ولی دیگران می توانند از روی اعمال توفیق او را تشخیص دهند از پیورتن ها پیروی کرد.

دوستان عزیز این مطالب را من عینا بدون هیچ گونه تغییر از کتاب اخلاق پروتستان و روح سرمایه داری ماکس وبر تایپ و در منظر شما قرار می دهم تا خود شما بر برداشتی شخصی و علمی قضاوت کنید که آیا مسیحیت آیین الهی و راهی برای نجات است و اصول و محتوای آن الهام از جانب خدا است یا نه آیینی ضعیف و پرتشطط است و اصول و مبانی آن از برداشت شخصی و افکار ذهنی آباء و بزرگان و روحانیون آن نشات گرفته؟!!!

فرقه های مسیحی4

aryus — Mon, 06 Jul 2009 07:56:16 GMT

پیتیسم۱

از لحاظ تاریخی آموزه سرنوشت مقدر نقطه شروع جنبش ریاضتگرای معروف به پیتیسم نیز هست. تا زمانی که این جنبش در درون کلیسای اصلاح طلب باقی بود تقریبا غیر ممکن بود میان کالوینیستهای پیتیست و کالوینیستهای غیر پیتیست فرقی قائل شد. تقریبا تمام نمایندگان مشهور پیوتین بعضی اوقاف در ردیف پیتیست ها طبقه بندی می شوند. حتی کاملا معقول به نظر می آید که به کل ارتباط بین سرنوشت مقدر و آموزه اثبات با توجه اساسی ای که یقین به حصول رستگاری دارد به منزله تکامل پیتیستی آموزه های اصلی کالوین نگریست. وقوع رستاخیزهای ریاضتگرا در رون کلیسای اصلاح طلب بویژه در هلند با تولد مجدد آموزه سرنوشت مقدر که موقتا فراموش شده یا کاملا رعایت نمی شد همراه بود. از اینرو در انگلستان رسم براین نیست که کلا اصطلاح پیتیسم را به کار ببرند.

اما حتی پیتیسم قاره اروپا (هلند و نواحی پایین رود راین) در کلیسای اصلاح طلب حد اقل در اساس همان اندازه که خلاصه ساده ای از ریاضتگرایی اصلاح بود همان اندازه هم خلاصه آموزه های بیلی بود و تاکید زیاد بر آن عمل پیتیسمی که توسط آیین ارتدوکسی به کنار گذاشته یا حتی در مواقعی به صورت موضوعی بی اهمیت در آمده بود در آن وجود داشت. آنهایی که مقرر شده بود از رحمت باریتعالی برخوردار باشند می توانستند گاهگاهی مرتکب خطای جزئی و نیز گناهان دیگر شوند و تجربه نشان می دهد مسیحیانی که از تعلیمات کلیسا برخوردار نبودند غالبا با روشنی و صراحت بیشتری ثمره های ایمان خود را نشان می داند. از طرف دیگر معلوم شد که شناخت الهیات به هیچ وجه اثبات یامان را از طریق رفتار تضمین نمی کند.

بنابر این ملاک برگزیدگی افراد تعیلمات خداشناسی نیست. بدین ترتیب پیتیسم با بدگمانی عمیق نسبت به کلیسا و عالمان روحانی که مشخصه کلیسا بود کوشید پیروان خود را در معابد دور افتاده بیابد. پیتیسم به دنبال این بود تا کلیسای نامرئی برگزیدگان را در جهان مرئی سازد. معتقدان به پیتیسم بدون اینکه فرقه جداگانه ای تشکیل دهند سعی کردند در محافل خود فارغ از وسوسه های دنیوی و بر اساس جزئیات اوامر الهی زندگی کنند و با علائم ظاهری که در سلوک روزمره خود آشکار می کردند از تولد مجدد خود مطمئن شوند. بنابراین این امر در باره تمام گروههای پیتیست صادق است با ریاضتکشی شدید در انتظار این بودند که به اصطلاح از فیض یکی شدن با خد ادر این دنیا بهره مهند شوند.

ماکس وبر/ اخلاق پروتستان و روح سرمایه داری

فرقه های مسیحی3

aryus — Fri, 03 Jul 2009 09:34:18 GMT

کالوینیسم 3

کاتولیکها جریان عقلانی کردن زندگی و منسوخ کردن جادو را به عنوان وسیله رستگاری تقریبا کمتر از پیورتن ها (و یهودیان قبل از آنها) دنبال کردند. به عقیده یک کاتولیک، عفو کلیسا غرامتی برای کلمل نبودن خودش بود. کشیش جادوگری بود که به اجرای مراسم عشای ربانی می پرداخت و نگهدارنده کلید حیات سرمدی بود و مردم می توانستند به هنگام اندوه و توبه به سوی او بشتابند. کشیش کفاره امید به فیض و ایمان به رستگاری را تقسیم می کند و بدین وسیله اضطراب فراوانی را که یک کالوینیست به حکم سرنوشت تغییر ناپذیر محکوم به تحربه است از خود دور می کند آسایشهای دوستانه و انسانی که یک کاتولیک از آن برخورداراست برای یک کالوینیست وجود ندارد. او مانند یک کاتولیک یا حتی یک لوتریسم نمی تواند مسامحه یا بی فکری خود را با افزایش نیت خوب در مواقع دیگر حبران کند و امید به عفو داشته باشد. خدای کالوینیسم از بندگان خود انتظار دارد علاوه بر کارهای خوب منفرد زندگی سرشار از کارهای خوب مرتبط به هم در یک نظام واحد داشته باشند. برای انسان کاتولیک یک دور و تسلسل گناه و توبه عفو آرامش و مجددا گناه وجود ندارد. همچنین هیچ نوعی از تعادل وجود نداشت که شایستگی برای یک زندگی که بتواند کاملا با مجازاتهای موقتی با ابزار کلیسایی کسب فیض وفق داده شود داشته باشد.

بنابر این بدون برنامه و نظم بودن سلوک اخلاقی فرد عادی حذف شده و وی ملزم می شود از روش ثابتی برای سلوک خود تبعیت کند. تصادفی نیست که عنوان متدیستها به کسانی اطلاق می شود که در آخرین رستاخیز بزرگ نظریات پیورتن در سده هجدهم مشارکت داشتند. درست همانطور که مراد از اصطلاح پرسیسین که همان معنی را دارد. آبای روحانی آنها در سده هفدهم است زیرا فقط یک تغییر بنیادی در کل معنی زندگی در هر لحظه و در هرکاری می توانست در حالت کسب فیض تاثیر گذاشته موجب تعالی انسان از وضعیت طبیعی به وضعیت فیض شود.